15, ఆగస్టు 2011, సోమవారం

ఉప్పుయోగాలు 14 వేలు


ఉప్పుయోగాలు 14 వేలు

'ఉప్పు లేక రుచి పుట్టగ నేర్చునటయ్య భాస్కరా' అంటే ఏమని? ఉప్పు పుట్టాకే రుచి పుట్టిందని. అంతటి రుచిమంతురాలు ఉప్పు. అయినా ఉప్పు ప్రాధాన్యం తెలియని వారెవరు చెప్పండి? చేదుని తుంచి వేసేది, పులుపుని కోసివేసేది, తీపిని పెంచేది, వగరుని, కారాన్ని తీసి వేసేది ఉప్పదనమే. షడ్రుచులలో మరే రుచికీ మిగతా రుచుల్ని నియంత్రించే సీన్ లేదు. అందుకే రుచుల్లో రారాజు ఉప్పే. ఏది అప్పిచ్చినా ఉప్పు మాత్రం అప్పు ఇవ్వకూడదని అంటారంటే.. ఉప్పు అంత విలువైందని మరి. ఐదారు రూపాయలకే కిలో ఉప్పు వస్తున్నప్పుడు మరి అంత విలువేముంది దానికి అనుకుంటున్నారా..! ఇప్పుడంటే విరివిగా దొరకడం వల్ల 'విలువ' తగ్గినా ఒకప్పుడు ఉప్పుని బంగారంతో సమానంగా చూసేవారు.

ఎందుకంటే.. ఉప్పు మానవ నాగరికతకి పునాది వేసింది. ఉప్పు రాజ్యాల్ని ఏర్పరచింది.. వాటిని కూల్చేసింది. దాని వెనక ఇంత చరిత్ర ఉంది కాబట్టే ఉప్పు ఎన్ని గొప్పలైనా పోతుంది. ఈ రోజుల్లో అయితే మంచు ఎక్కువగా కురిసే దేశాల్లో ఉప్పు లేకపోతే రోడ్ల మీద ఎక్కడి మంచు అక్కడే ఉండిపోతుంది. ఎక్కడి వాహనాలు అక్కడ నిలిచిపోతాయి. అంతేనా..! మనం ఉపయోగించే వేల రకాల వస్తువుల తయారీకి ముడిసరుకు ఉప్పే. ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే ఉప్పు ఉపయోగాలు 14 వేలవుతాయి. ఇన్ని రకాలుగా మానవునికి ఉపయోగపడుతున్న ఉప్పుగొప్పలే ఈ స్టోరీ.

పసిపిల్లాడు కూడా తినేదాంట్లో ఉప్పు తక్కువైతే 'అస్సలు బాగోలా' అన్నట్టు మొహం పక్కకు తిప్పుకుంటాడు. నోట్లో పెట్టిన దాన్ని ఊసేస్తూ విచిత్రంగా చూస్తాడు. అలా మొదలవుతుంది మనకీ ఉప్పుకీ సంబంధం.. తీపి, పులుపులు తిన్నట్టు ఉప్పు తినలేం. తీపి తక్కువగా ఉన్నా స్వీట్‌లు తినేస్తాం. పులుపు తక్కువైనా ఎలాగో ఎడ్జస్ట్ అయిపోతాం. చేదు, వగరు తక్కువైతే మరీ మంచిది అనుకుంటాం. అదే ఉప్పులేని చప్పిడి తిండి తినడమంటేనో! ఆ తిండి తినడం ఎంత కష్టమో పచ్చకామెర్లు వచ్చి పథ్యం చేసేవాళ్లని అడిగితే చెబుతారు. అలాగని ఉప్పు ఎక్కువైనా తంటాయే. మిగతా రుచుల్ని ఉప్పు నియంత్రించగలదు కాని ఉప్పదనాన్ని తగ్గించాలంటేనో..! ఆ పనిని రంగూ రుచీ వాసనా లేని నీరు చేయగలదేమో కాని మిగతా ఏది కలిపినా దాని ప్రభావాన్ని తగ్గించలేదు. అదీ ఉప్పుకున్న స్పెషల్ క్వాలిటీ.

లేచిన దగ్గర్నుంచీ..
పొద్దున్నే లేవగానే గొంతులో గరగరగా ఉంది, ఏదో అడ్డం పడ్డట్టు అనిపించింది.. వేడి చేసిందేమో.. ఏం చేస్తాం? కారణాలు వెతక్కుండా ముందు గొంతు పని చూడాలనుకుంటాం... వెంటనే ఓ గ్లాసుడు నీళ్లు వేడి చేసుకుని, స్పూన్ ఉప్పు దాంట్లో కలిపి ఆ నీళ్లతో గొంతు బాగా కడిగి పడేస్తాం. ఇది మనవాళ్లే కాదు.. ప్రపంచమంతటా అందరూ చేసే పనే. టీవీల్లో వచ్చే ఓ టూత్‌పేస్ట్ ప్రకటన చూసే ఉంటారు. మైక్ చేత పట్టిన ఓ యువతి (టీవీ రిపోర్టర్ లెండి) అమాంతం తలుపులు తోసుకుంటూ ఓ ఇంట్లోకి చొరబడుతుంది.. బ్రష్ చేసుకుంటున్న యువకుడి ముఖం ముందు మైక్ పెట్టి 'మీ టూత్‌పేస్ట్‌లో ఉప్పుందా..!' అనే ప్రశ్నని సంధిస్తుంది. 

ఆ యువకుడేమో తెల్ల మొహం వేసి...ఏమో! అన్నట్టు నోరు తెరిచి, అలా గుడ్లప్పగించి చూస్తాడు. నిజమే టూత్ పేస్ట్‌లో ఉప్పు కీలకం. ఉప్పుకి బేకింగ్ సోడా కలిపితే పండ్ల పొడి తయారైపోతుంది. ఉప్పు, బొగ్గు కలిపి పొడి చేసి పండ్లపొడిగా వాడే వాళ్లూ ఉన్నారు. అంతెందుకు... కళ్లు పుసి కట్టినా, నీళ్లు కారుతున్నా ఉప్పునీళ్లతో కడిగితే తగ్గిపోతుంది. శరీరంపై గాయాల్ని కూడా ఉప్పునీళ్లతో కడగమంటారు. ఉప్పుతో ఫేస్ మసాజ్ చేస్తే డెడ్ స్కిన్(మృత కణాలు) తొలగిపోతుంది. ఇవన్నీ నిజమేనా అనే డౌట్ మీకొస్తే.. ఒక్కసారి 'సాల్ట్ ఇనిస్టిట్యూట్' వెబ్‌సైట్‌కి వెళ్లి చదువుకోవచ్చు. ఇవన్నీ వాళ్లు చెబుతున్నవే. ఇలాంటి ఉపయోగాలు మొత్తం రాస్తే.. జస్ట్ ఓ పద్నాలుగు వేలొస్తాయి. ఇన్ని ఉపయోగాలున్న ఉప్పు గొప్పది కాక మరేంటి..?

పంటపొలాల్లో నుంచి వంటింటిదాకా
మనకే కాదు.. మొక్కలు, చెట్లు, జంతువులకు కూడా ఉప్పు కావాలి. కొబ్బరి పాదులకి ఉప్పేసి పెంచుతారు. ఎంతయినా సముద్ర తీరాల్లో పుట్టిన చెట్లు కదా.. వాటికీ ఉప్పునీటికీ ఉన్న సంబంధం ఇప్పటిది కాదు. కొబ్బరి చెట్లకి తెగుళ్లు రాకుండా ఉండడానికి మొవ్వల్లో ఉప్పు చల్లుతారు. వంగతోటతోపాటు మొక్కజొన్న, గోధుమ పొలాలకి కూడా సోడియం క్లోరైడ్‌ని ఎరువుగా వాడతారు. మన విషయానికే వస్తే.. మనం తినే తిండి ద్వారా శరీరంలోకి ఉప్పొచ్చి చేరుతున్నా మనకి కావాల్సిన దాంతో పోలిస్తే అది చాలా చాలా తక్కువ. అందుకే ఉప్పు తినక తప్పదు. ఎక్కువగా ఉప్పు మనం పెరుగన్నం మజ్జిగన్నంలో వేసుకుంటాం.. కూరలు, పచ్చళ్లు, స్వీటు హాటు, ఐస్‌క్రీమ్.. ఇలా తినే ప్రతి దాంట్లోనూ వండేటప్పుడే కలిపేసి.. టేస్టీ వంటల్ని రెడీ చేసుకుంటాం.

ఇదంతా తెలిసిందే. నిజానికి ఉప్పు మరో పని కూడా చేస్తుంది. వంటలకి మంచి రుచిని తీసుకురావడమే కాదు.. వాటిని చకచకా ఉడికేలా చేస్తుంది ఉప్పు. ఎలాగంటే.. నీటిలో ఉప్పు వేయడం వల్ల ఆ నీరు ఉష్ణోగ్రత సున్నాకంటే తగ్గినా గడ్డ కట్టకుండా ఉండడమే కాదు.. ఉప్పు కలిపిన నీరు 100 డిగ్రీ సెల్సియస్ వద్ద ఆవిరైపోదు.. అంతకన్నా ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రత వద్ద కూడా నీరుగానే మరుగుతూ ఉంటుంది.. వంద డిగ్రీల వద్ద ఉడికే కూర 105 డిగ్రీల వద్ద ఉడికితే తొందరగా ఉడుకుతుందిగా.. అందుకే వంట చేసేటప్పుడు ఉప్పు వల్ల వంటలు త్వరగా ఉడుకుతాయి. టైము, గ్యాసు రెండూ సేవ్ అవుతాయి. ఇలాంటి ఉపయోగాలు చాలా ఉన్నాయి.

ఉప్పుతో ఊరేస్తారు
'మీ ఉప్పు తిన్నవాణ్ణి...' అంటారు కాని 'మీరు పెట్టిన తిండి తిన్నవాణ్ణి' అనరు. 'నా ఉప్పు తిని నన్నే మోసం చేస్తావా..!' డైలాగ్ పాత సినిమాల్లో ఎంత ఫేమస్సో 'ఉప్పు పాతరేస్తా..!, 'ఉప్పులో ఊరేస్తా..!' లాంటి డైలాగ్‌లు కూడా అంతే ఫేమస్. ఉప్పు లేకపోయినట్లయితే మనం ఊరగాయలు పెట్టుకునే వాళ్లం కాదు.. అమెరికాలో ఉన్న మన వాళ్లకి పంపించగలిగే వాళ్లమూ కాదు. సూపర్ మార్కెట్ల నిండా పచ్చళ్ల బాటిళ్లు మనకి దర్శనమిచ్చేవి కాదు. 'ఉప్పుచేప' అనే పదమే తెలుగులో ఉండేది కాదు. 'పురుషులందు పుణ్యపురుషులు వేరయా' అని చెప్పడానికి వేమన రాసిన 'ఉప్పు కప్పురంబు నొక్కపోలికనుండు..' అనే పద్యమూ ఉండేది కాదు.

'పప్పుచారు, ఉప్పుచేప'ల కాంబినేషన్ ఎంత టేస్టీగా ఉంటుందో మనకు తెలిసేదే కాదు. ఇప్పుడంటే రిఫ్రిజరేటర్లు, డీప్ ఫ్రీజర్లు, కోల్డ్ స్టోరేజిలు వచ్చేశాయి... ఒకప్పుడు మాత్రం దేన్ని నిల్వ ఉంచాలన్నా ఉప్పు పాతరేయడమే. అందుకే అంటారు.. ఉప్పు కనుగొనడం మానవ నాగరికత పునాదుల్లో ఒకటని. ఉప్పు మన పూర్వికులకిఆహార భద్రత కల్పించింది. అదే లేకపోతే మన పూర్వికులు ఎప్పటికప్పుడు దొరికిన ఆహారం మీదే బతకాల్సి వచ్చేది. లేదా నిత్యం ఆహారం కోసమే వెతుక్కోవాల్సి వచ్చేది, వలసలు వెళ్లాల్సి వచ్చేది. ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే ఉప్పే లేకపోతే మన పూర్వీకులు ఆహారాన్ని నిల్వ ఉంచుకోగలిగేవారే కాదు... కట్ చేస్తే... నేడు ఇంత ఎక్కువగా మనకు రక్తపోటు, గుండెపోటు వచ్చేవీ కాదు.

బీపీ, హార్ట్ ఎటాక్
అవును.. ఇప్పుడు ఉప్పు కంటపడితే చాలు.. ఈ భూమిపై కోట్ల మందికి ముచ్చెమటలు పడుతున్నాయి. వాళ్లందరికీ సాల్ట్ ఇప్పుడు విలన్‌గా కనిపిస్తుంది. అందుకే వాళ్లందరూ ఉప్పుకి 'ది ఫర్‌గాటెన్ కిల్లర్' అనే బిరుదు కూడా ఇచ్చేశారు. 'ఎందుకిదంతా..!' అనుకుంటున్నారా..? 'రుచి కోసమని అతిగా తింటే అంతే మరి. బీపీ, హార్ట్ ఎటాక్ రాక ఏం చేస్తాయి?' అని ప్రశ్నిస్తున్నారు ఆరోగ్యనిపుణులు. చాలా కాలంగా జరిగిన పరిశోధనలు, వాటిపై ఆధారపడి జరిపిన సర్వేలు ఆ విషయాన్నే నొక్కి చెబుతున్నాయి. ఉప్పు అతిగా తినడం వల్ల శరీరంలో రక్తపోటు పెరుగుతుందని... ఆ రక్తపోటు గుండెపోటుకి, గుండెకి సంబంధించిన ఇతర వ్యాధులకి కారణమవుతుందనేది వారి వాదన. అయితే ఉప్పుకి, గుండెపోటుకి డైరెక్ట్‌గా ఎలాంటి సంబంధం ఉందనేది మాత్రం నిర్ధారించలేకపోయారు. 62 శాతం గుండెపోటు కేసులకి, 49 శాతం ఇతర గుండె జబ్బులకి కారణం రక్తపోటేనని ప్రపంచ ఆహార సంస్థ జరిపిన సర్వేలో తేలింది.

ఇంత తింటాం
సగటున మనం రోజుకి తొమ్మిది గ్రాముల ఉప్పు తింటుంటే మన శరీరానికి ఐదు గ్రాములు సరిపోతుందని చెబుతోంది ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ. అందుకే ఉప్పు వాడకాన్ని తగ్గించండి మీ ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుకోండి అంటోంది. 'అనుభవించేది మీరే.. ఇక మీ యిష్టం' అని చెబితే మాత్రం మనం వింటాం కాని మన నాలుకలు వింటాయా..? నాలుక నాకు నచ్చలా అంటే కడుపు ఖాళీగా ఉండాలే తప్ప మరేం చెయ్యలేదు. పైగా ఒకప్పుడు ఉప్పుని ఆహారం నిల్వ ఉంచడానికే వాడుకున్నా ఇప్పుడు ఉప్పు ఎక్కువగా ఉండే జంక్‌ఫుడ్స్, ప్రాసెస్డ్ ఫుడ్స్ సూపర్ మార్కెట్లపై దాడి చేయడం చూస్తూనే ఉన్నాం. 

'కొంచెం కారంగా.. కొంచెం ఇష్టంగా.. కొంచెం ఉప్పగా..' అని పాడుకుంటూ ఉప్పగా పుల్లగా ఉండే పొటాటో చిప్స్, సాల్ట్ బిస్కట్స్ కరకరా నమిలేస్తున్నాం. రంగు కోసమని, గరుకుదనం కోసమని వాటి తయారీలో ఇష్టం వచ్చినట్టుగా ఉప్పు వాడేస్తున్నారు. అందుకే చిప్స్ ప్యాకెట్లతో సావాసం చేస్తే వంట్లో ఉప్పు పెరుగుతుంది. అభివృద్ధి చెందిన చాలా దేశాల్లో ఈ అలవాటు మరీ ఎక్కువైంది. వాళ్లు ఇంటిలో తినేది ఎప్పుడో ఒకరోజే. ఎప్పుడూ బయటతిండే. అందుకే ఉప్పు తగ్గించండని సూచనలు, సలహాలు చేస్తున్నాయి ఆ దేశాలు.

అక్కడ ఉప్పుని నిషేధించారు
ఇదిలా ఉంటే మరో అడుగు ముందుకు వేసి ఏకంగా ఉప్పుపై నిషేధం విధించారు న్యూయార్క్ నగర పాలకులు. న్యూయార్క్‌లో నగరంలో ఉన్న ఏ రెస్టారెంట్‌లోనూ వంటల్లో ఉప్పు వాడకూడదని ఈ ఏడాది మార్చి ఐదున ప్రకటించింది నగరపాలక సంస్థ. ఒకవేళ వాడితే చెఫ్‌తో పాటు రెస్టారెంట్ యజమాని కూడా వెయ్యిడాలర్ల జరిమానా చెల్లించాలని పేర్కొంది. అమెరికా లాంటి దేశాల్లో ఆహారం వండేటప్పుడు పెద్దగా ఉప్పును వాడరు. తినేటప్పుడే ఎవరికి అవసరమైనంత ఉప్పు వాళ్లు చల్లుకుని తింటారు కాబట్టి చెఫ్‌లు చప్పిడి వంటలే చేయాలని తేల్చి చెప్పింది. ఉప్పుపైన యుద్ధమంటే మాపై యుద్ధమే అని, మా చేతులు కట్టేయడమేనని వాపోతున్నారు చెఫ్‌లు. మా ఉద్దేశం ప్రజారోగ్యం కాపాడడమే అంటున్న ప్రజాప్రతినిధులు మాత్రం ఉప్పుపై యుద్ధాన్ని విరమించుకోవడానికి ససేమిరా అంటున్నారు.

చరిత్ర సృష్టించింది..
న్యూయార్క్‌లో జరుగుతున్న 'యుద్ధం' ఉప్పు వాడకం మీద చేస్తున్నది. కాని కొన్ని శతాబ్దాలు వెనక్కి వెళ్తే.. అప్పట్లో ఉప్పు యుద్ధాలకు, దురాక్రమణలకు కూడా దారి తీసింది. ఫ్రాన్సులో 1286 నుంచి 1790 వరకు అమలులో ఉన్న 'గాబెల్' అనే ఉప్పు పన్ను వల్ల ఉప్పు ధర మరింతగా పెరిగింది. పైగా ఎనిమిదేళ్లు దాటిన వాళ్లందరూ వారానికి కొంత ఉప్పు తప్పనిసరిగా ప్రభుత్వం నిర్ణయించిన ధరకే కొనాలి. ఆ పన్ను కట్టలేని ప్రజలు వేరే ప్రాంతాలకు వలస వెళ్లాల్సి వచ్చింది. ఈ పన్నుకి వ్యతిరేకంగా 1675లో ప్రజా పోరాటం కూడా జరిగిందక్కడ. బ్రిటిష్ పాలకులు విధించిన ఉప్పు పన్నుకి వ్యతిరేకంగా గాంధీజీ దండిలో చేపట్టిన ఉప్పు సత్యాగ్రహం స్వాతంత్య్రోద్యమంలోని కీలక ఘట్టాల్లో ఒకటనేది జగమెరిగిన సత్యం.

విలువైన వనరుగా ఓ వెలుగు వెలిగిన రోజుల్లో చిన్న పట్టణాల్ని సైతం నగరాలుగా మార్చేసింది ఉప్పు. బ్రిటన్‌లోని లివర్‌పూల్ నగరం అలా ఎదిగిందే. 19 శతాబ్దంలో Cheshire salt mines నుంచి తీసిన ఉప్పు ఎగుమతి అంతా లివర్‌పూల్ ఓడరేవు నుంచే జరిగేది. అంతర్జాతీయంగా ఉప్పుకి గిరాకీ పెరగడంతో వాణిజ్యం పెరిగింది.. లివర్‌పూల్ చిన్న టౌన్ నుంచి ప్రపంచ స్థాయి నగరంగా ఎదిగింది. ఉప్పు గనులకు పెట్టింది పేరైన ఆస్ట్రియాలోని శాల్జ్‌బర్గ్ నగరాన్ని ఇప్పటికీ 'ది సిటీ ఆఫ్ సాల్ట్' అని పిలుస్తారు. క్రీస్తుపూర్వమే ప్రపంచ వాణిజ్యానికి పునాది వేసిన సిల్క్‌రోడ్ లాగే ఉప్పు ఉత్పత్తి, వాణిజ్యం పెరగడంతో యూరప్ అంతటా సాల్ట్ రోడ్లూ ఏర్పడ్డాయి ఒకప్పుడు. రోమన్ సైనికులకు జీతం 'ఉప్పు' రూపంలో ఇచ్చేవారంటే ఉప్పుకి ఎంత విలువుండేదో ఊహించుకోవచ్చు.

మంచుని తొలగించడానికీ మంటలు ఆర్పడానికీ
మంచు ఎక్కువగా కురిసే దేశాల్లో ఉప్పులేకపోతే నల్లటి రోడ్లన్నీ తెల్లటి మంచు పొర కింద మగ్గిపోవాల్సిందే. ఎక్కడి వాహనాలు అక్కడ ఆగిపోయి రవాణా వ్యవస్థ స్తంభించిపోవాల్సిందే. మరి ఉప్పేం చేస్తుంది..? అమెరికా, కెనడా, రష్యాలాంటి ధృవానికి దగ్గరగా ఉన్న దేశాల్లో మంచు తుపానులు సర్వసాధారణం. అడుగుల ఎత్తున కురిసిన మంచు రోడ్డు ఉపరితలానికి గట్టిగా అతుక్కుపోవడం వల్ల ఆ మంచు తొలగించడం యంత్రాలకు కష్టమవుతుంది. ఉప్పుకి ఉన్న లక్షణం ఏమిటంటే దాన్ని కలిపిన నీరు మైనస్ 21 డిగ్రీల వద్ద కూడా గడ్డకట్టకుండా ద్రవరూపంలోనే ఉంటుంది. అందుకే గడ్డ కట్టిన మంచు మీద ఉప్పు చల్లితే అది కరిగిపోతుంది. అలాగని కురిసిన మంచునంతా కరిగిస్తే ఆ నీళ్లెక్కడికి పోతాయి? పైగా అందుకు ఎంత ఉప్పు కావాలో.

పైగా ఆ ఉప్పంతా భూమిలో కలిస్తే రోడ్ల చుట్టుపక్కల నేలంతా చవుడుబారిపోవ డం ఖాయం. మంచు అంత గట్టిగా రోడ్డు ఉపరితాలనికి కరుచుకోకపోతే సులభంగా దాన్ని తొలగించవచ్చు. అందుకే మంచు కురిసే కాలంలో గడ్డకట్టిన ఉప్పును కాని, ఉప్పు నీళ్లు కాని రోడ్ల మీద చల్లుతారు. మంచు కురిసినపుడు ఆ ఉప్పు నీరు రోడ్డు ఉపరితలానికి, మంచుకి మధ్య ఒక అడ్డు పొరలా ఏర్పడుతుంది. ఆ నీటి పొర గడ్డకట్టదు కాబట్టి మంచు తొలగించే యంత్రాలు పని తేలికగా చేసేస్తాయి. అమెరికా, కెనడా లాంటి దేశాల్లో ఉత్పత్తి చేసే ఉప్పులో అధికశాతం ఈ రహదారులపై మంచుని తొలగించడానికే వాడతారు. ఆ దేశాల్లో హైవేల పక్క పెద్దపెద్ద ఉప్పు గోడౌన్లుంటాయి.
మంచుని తొలగించడమే కాదు.. మంటల్ని కూడా ఆర్పుతుంది ఉప్పు. మంటలనార్పే యంత్రాల్లో వాడే పదార్థాల్లో ఉప్పు ముఖ్యమైనది. మంటలు చెలరేగినపుడు ఉప్పు ఆ మంటల్లోని వేడిని గ్రహించడమే కాకుండా ఆక్సిజన్‌తో చర్యనొందుతుంది.. ఫలితంగా ఆ ప్రదేశంలో ఆక్సిజన్ తగ్గిపోయి మంటలు త్వరగా ఆరిపోతాయి.

వీటికి ఉప్పే ముడిసరుకు
చేపలూ మాంసాన్ని నిల్వ ఉంచి, ఎగుమతి చేసే పరిశ్రమలో ఉప్పు వాడతారని తెలుసు. మనం ఉపయోగించే వేల రకాల పీవీసీ (పాలీ వినైల్ క్లోరైడ్) వస్తువుల తయారీకి కూడా ఉప్పే కీలకమని తెలుసా..? అంతే కాదు ఎక్కువగా తింటే ప్రాణాలు తీసే ఉప్పు.. ప్రాణాలు నిలిపే ఎన్నో ఫార్మాసూటికల్స్ తయారీకి ముడిసరుకు కూడా. ఎలాగంటే.. ఈ రెండు ప్రరిశ్రమలకి అవసరమైన కీలక రసాయనాల్ని ఉత్పత్తి చేసే 'క్లోర్-ఆల్కలి' పరిశ్రమలకి ముడి సరుకు ఉప్పే. పెట్రో కెమికల్ పరిశ్రమకి ముడి చమురు ఎంత అవసరమో క్లోర్ ఆల్కలి పరిశ్రమకి ఉప్పు అంత అవసరం. దీన్లో ఉత్పత్తి చేసే వాటిలో క్లోరిన్, హైడ్రోక్లోరిక్ ఆమ్లము, పొటాషియం హైడ్రాక్సైడ్, సోడియం హైడ్రాక్సైడ్, సోడియం హైడ్రోక్లోరైట్ ముఖ్యమైనవి. వీటితో ఫార్మాసూటికల్ మందుల నుంచి మైక్రో చిప్‌ల దాకా, ఆప్టికల్ ఫైబర్ కేబుల్ నుంచి ప్లాస్టిక్ పైపుల దాకా మనం వాడే వేల వస్తువులు ఉప్పు పుణ్యమే.

సాల్టుకొక ఇనిస్టిట్యూట్...
ఇలా ఉప్పు ఉపయోగాలన్నిటినీ లెక్కపెడితే 14 వేలవుతాయి అంటోంది సాల్ట్ ఇనిస్టిట్యూట్. ఉప్పుకి సంబంధించి 'ఏ టూ జడ్' సమాచారాన్ని అందించడానికి దాదాపు శతాబ్దం క్రితమే వెలిసింది ఈ ఇనిస్టిట్యూట్. ప్రముఖ ఉప్పు తయారీదారులుకలిసి 1914లో నెలకొల్పిన ఈ సంస్థ కార్యాలయం అమెరికాలోని అలెగ్జాండ్రియా అనే చిన్న పట్టణంలో ఉంది. అటు సామాన్య ప్రజలకు, ఇటు తయారీదారులకు అవసరమైన సమాచారాన్ని అందించడమే కాదు.. పలు పరిశోధనలు కూడా చేస్తోందీ సంస్థ. అన్ని ఉపయోగాలున్న ఉప్పు గురించి స్కూల్ పిల్లలకి చెబితే చిన్నప్పటి నుంచే వారికి ఉప్పు విలువ తెలుస్తుంది కదా! అందుకే హైస్కూల్ టీచర్లకు ఉప్పు ఉపయోగాల గురించిన సమగ్ర పాఠ్య ప్రణాళికను తయారు చేసి ఉచితంగా ఇస్తున్నారు.

ఇది ఉప్పుకి ప్రత్యామ్నాయం
డయాబెటిక్ పేషెంట్ల కోసం చక్కెరకి ప్రత్యామ్నాయాలు మార్కెట్లో దొరుకుతున్నట్టే ఉప్పుకి కూడా ప్రత్యామ్నాయాలు వచ్చేశాయి. వాటిలో సోడియం క్లోరైడ్‌కి బదులుగా పొటాషియం క్లోరైడ్, పొటాషియం లాక్టేట్ ఉంటాయి. మన శరీరానికి సోడియం కన్నా ఎక్కువ మోతాదులో పొటాషియం కూడా అవసరమే. అయితే మనకు అవసరమైనంత పొటాషియం మనం తినే ఆహారంలో ఉండదు. అందుకే పొటాషియం తీసుకోవడం మంచిదేనంటున్నారు వీటి తయారీదారులు. కాని ఈ సాల్టు డాక్టరు సలహా మేరకే వాడాల్సి ఉంటుందట. డయాబెటిస్, కిడ్నీల వ్యాధులు ఉన్నవాళ్లు మాత్రం ఈ ప్రత్యామ్నాయాన్ని వాడకూడదు. మార్కెట్లో ఆల్సో సాల్ట్, లో సాల్ట్ పేర్లతో ఈ ఉప్పు ప్రత్యామ్నాయాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి.

23, జులై 2011, శనివారం

ఫో (కధ)



--శశిశ్రీ 
అహమద్ వయసు ఇప్పుడు 50 ఏళ్లు. కొంచెం గట్టిగా చూస్తే కానీ, అంత వయసు కనిపించదు.

పొట్టితనంలో వయసు దాక్కునింది.
ఈ సువిశాలమైన కడప నగరంలోని నివాస జనాభా మూడు లక్షల మందిలో అతనూ ఒకడు. ఇంటర్ వరకు చదువుకున్నా, ఉద్యోగం తెచ్చుకునే తెలివితేటలు అబ్బకపోవడంతో, అన్ని రకాల పనులు నేర్చి, అవసరమైనప్పుడు ఒక్కోపని చేసి బతికేస్తున్నాడు.

భార్య చనిపోయింది. ఇంకొకామెను చిత్తూరు జిల్లా ‘మహల్’ పోయి చేసుకొచ్చినాడు. పేరు ఆస్మా. ఆమె ఇంట్లోనే ఉన్నా, చేతులు ముడుచుకుని కూర్చోదు. ఏ సంఘం బీడీలో, ఏ లింగం బీడీలో, ఏ తులసి బీడీలో చకాచకా చుట్టి రోజుకింత సంపాదిస్తుంది. ఇంక అహమద్ మొదటి భార్య రొఖయాకు పుట్టిన కొడుకు ఉన్నాడు. పేరు ఫకర్‌దీన్. వాడు ఎనిమిదో తరగతి రెండేళ్లు చదివి, చేతికి, నోటికి అందిరాని చదువు జోలికి ఎందుకులే అనుకుని, ఎంచక్కా ఇంజినీరింగ్ వర్క్‌షాపులో టర్నర్‌గా ట్రైనింగ్ అవుతున్నాడు.

అహమద్ గురించి సరాసరి చెప్పకుండా అతని కుటుంబ సభ్యుల గురించి చెప్పాల్సి వచ్చిందంటే, అహమద్ జోలికిపోతే ఇక అటు ఇటు చూసే తీరిక కళ్లకు దక్కదు. సరే, అది అహమద్ కుటుంబం.
అహమద్ ఏ పని చేసినప్పటికీ ఇంట్లో రోజుకింత జేబులో ఉన్నప్పుడు ఇచ్చేస్తాడు రెండో భార్య ఆస్మాకు. ఉన్న కొడుకూ బుద్ధిగా ఆమె చేతికిచ్చేస్తాడు. మారుతల్లి అని ఆమె కానీ, ఆ పిల్లోడు కానీ యేనాడూ అనుకోలేదు. అనుకునేలా ప్రవర్తించలేదు కాబట్టి ఆ కుటుంబం అట్ల సాగిపోతోంది.
ఇక అహమద్ జోలికొస్తే, గొప్ప మ్యూజికల్ ఆర్టిస్ట్. అతనికి ఏడు తరాలపైన కానీ ఇక రాబోయే ఏడు తరాలకు కానీ అంత కళాకారుడు రాడు అని తానే గ్యారంటీ చెప్తాడు.

కడపలో ఎవరు ఏ పాట రాసినా, గేయం రాసినా హార్మోనీ పెట్టె ముందు పెట్టుకుని, అయిదే అంటే అయిదు నిమిషాల్లో రెండు మూడు రకాల బాణీలు కట్టి వినిపిస్తాడు. అయితే అహమద్ గొంతు వింటే, కక్కుకుని కక్కుకుని నీళ్లు వచ్చే వీధి కొళాయి గొంతుకలా ఉంటుంది. బాణీ మాత్రం అదిరిపోయేటట్లు కట్టడం అతనికి వరించి వచ్చిన విద్య.

అహమద్ శిష్యుడు పర్వేజ్ ఉన్నాడు. ‘నాకు అంతా గురువులే. శిష్యులు లే’రని చెప్తాడు అహమద్ చమత్కారంగా. చిలకల బావి వీధిలో షెడ్డు పెట్టుకుని ఆటోలకు బాడీ బిల్డింగ్ చేస్తుంటాడు పర్వేజ్. పైగా ఒక కాలు కుంటి. అవన్నీ ఎట్లుంటే ఏం కానీ, పర్వేజ్ గొంతు విప్పినాడంటే చాలు, మహమ్మద్ రఫీ, ఘంటసాల మించినోడు అనిపిస్తాడు. పర్వేజ్ భూమి మీద పుట్టిన సంగతి తెల్సుకునే ఆ ఇద్దరు చనిపోయారని అహమద్ వేళాకోళంగా అంటుంటాడు.

మ్యూజికల్ నైట్స్ కళాక్షేత్రంలో ఏర్పాటైనప్పుడు సంగీతం అహమద్ అనీ, సింగర్ పర్వేజ్ అనీ ఉంటే చాలు! ఆ రోజు రాత్రి కడప టౌన్లో అంగళ్లు చాలా తొందరగా మూత పడాల్సిందే. మ్యూజికల్ నైట్‌కి వాళ్లంతా రావాల్సిందే.
అహమద్‌ది కాకి గొంతు అయితే, అతని శిష్యుడు పర్వేజ్‌ది కోయిల గొంతు. అన్నట్లూ ఆ ఇద్దరూ నలుపు కూడా.
అటువంటి అహమద్ ఈ రోజు సాయంత్రం ఆరు గంటల నుంచి కనిపించడం లేదు. ఎటు పోయాడో ఎవరికీ దిక్కుతోచడం లేదు.
రాత్రి తొమ్మిది గంటలైనా అహమద్ జాడ లేదు. తప్పిపోవడానికేమైనా చిన్నపిల్లోడేమి కాదు. మట్టంగా యాభై ఏళ్లు.

కనిపించకపోతే, ఇప్పుడు వచ్చిన నష్టం ఏమిటి? ఎవరికి? అంటే, అతన్ని రెండు నెలల కింద ఉద్యోగంలో పెట్టుకున్న అన్నమయ్య రియల్ ఎస్టేట్ శివారెడ్డి ఉన్నాడే, అతనికి ఇబ్బంది వచ్చిపడింది. నెలనెలా హౌసింగ్ ప్లాట్ల డిప్పు తీసినాక, కస్టమర్ల దగ్గరకు పోయి, రసీదు రాసిచ్చి, డబ్బులు రాబట్టుకుని, ఆఫీసులో కట్టడం అహమద్ పని. ఆ పని చేసిందానికి నెలకు అయిదు వేలు జీతం ఇస్తారు. బయట తిరగడానికి ఆఫీసు టూ వీలర్ ఉపయోగించుకోవచ్చు.

ఈ రోజు అన్నమయ్య రియల్ ఎస్టేట్ ఆసామి అయిన శివారెడ్డి, ఆలంఖాన్‌పల్లె దగ్గర పన్నెండు సారల బ్రిడ్జీ పక్కనే అయిదెకరాల స్థలం కొత్త వెంచర్ కోసం రైతులతో బేరం కుదుర్చుకున్నాడు. అగ్రిమెంటు రాసుకోవడానికి ముందు మాట ఒప్పందం కోసం సంచకారం అడ్వాన్సు లక్ష రూపాయలు ఇవ్వాల్సి వచ్చింది.

లక్ష రూపాయలు ఆఫీసులో తీసుకుని ఆలంఖాన్ పల్లెకు ఉన్నపళంగా బయల్దేరి రమ్మని శివారెడ్డి అహమద్‌కు పని పురమాయించాడు. నమ్మినబంటులా ఆఫీసు మేనేజర్ జమాల్‌సాబ్ దగ్గర లక్ష డబ్బు లెక్కపెట్టి ఎంచుకుని, తీసుకుని హ్యాండ్‌బ్యాగులో భద్రంగా పెట్టుకుని, సరిగా సాయంత్రం 6 గంటలకు ఆఫీసు టూ వీలర్‌లో బయల్దేరినాడు అహమద్.

అంతే! రాత్రి తొమ్మిది గంటలు అవుతున్నా అయిపు జాడ లేకుండా ఎట్లో ఎల్లబారిపోయినాడు. అతని దగ్గర మొబయిల్ ఫోన్ కూడా ఉంది. ఫోన్ చేసినారు. రింగ్ అవుతున్నదే కానీ ఎత్తడం లేదు. సెలైన్స్ మోడ్‌లో పెట్టుకున్నాడో ఏమో!
అల్మాసుపేటలోని వాళ్ల ఇంటికి అర్జెంటు పని పడి ఏమైనా పోయి ఉంటాడేమోనని, అక్కడికి పోయి చూసినాడు ఆఫీసు మేనేజరు జమాల్‌సాబ్.

‘‘ఇంత తొందరగా మా ఇంటాయన ఎప్పుడొచ్చినాడన్నా! వస్తే ఏమైనా చెప్పాల్నా అన్నా’’ అని అడిగింది అహమద్ రెండో భార్య ఆస్మా.
‘‘వస్తే, అర్జెంటుగా ఫోన్ చేయమని చెప్పమ్మ చాలు’’ అని అంతలోనే ఏదో గుర్తుకొచ్చి అడిగాడు మేనేజరు.
‘‘టౌన్లో అహమద్ యాడ యాడ ఉంటాడో నీకేమైనా తెల్సి ఉంటే చెప్తావా అమ్మా? ఆయన్తో అర్జెంటు పని ఉంది’’ అన్నాడు.
‘‘మీకు తెలియంది ఏముంది? యాడన్న పాట కచేరీ ఉందేమో చూడండి. అది ఉందంటే మా ఆయనకు ఇంకేం కాబట్టదు కదా’’ అంది జవాబుగా ఆస్మా.

మేనేజరుకు తలలో మెరుపు మెరిసినట్లయ్యింది. పాట కచేరీలు కానీ, నాటకాలు కానీ, సన్మాన సభలు కానీ కడప కళాక్షేత్రంలోనే కదా జరిగేది. అక్కడికి పోయి చూస్తే సరి, అనుకుని బయల్దేరాడు మేనేజర్ జమాల్‌సాబ్.
అయినా ఒక బాధ్యత అప్పచెప్పి, పైగా లక్ష రూపాయలు నగదు ఇచ్చి, అర్జెంటుగా ఇచ్చి రమ్మంటే ఆ పనిని గాలికొదిలేసి, పాట కచేరీలో పోయి కూర్చుంటాడా ఎవరైనా బుద్ధి ఉండే మనిషి! అలా అయి ఉండకపోవచ్చు!!
మరి అట్ల కాకుండా, లక్ష రూపాయలు తీసుకుని జంప్ జిలానీ అంటూ ఊరు విడ్సి పారిపోయి ఉంటాడా?

లక్ష రూపాయలకే ఊరు విడిచిపోతాడా? పైగా ఊర్లో భార్యని, కొడుకుని విడ్సిబెట్టి. ఆ విధంగా పారిపోయే మనిషి కాదు అహమద్. ఏదో జరిగి ఉంటుంది. ఏం జరిగి ఉంటుంది?
ఏదైనా జరగరానిది జరిగి ఉంటుందా? జరగరానిదంటే, ఏదైనా రోడ్ ఆక్సిడెంట్ జరిగి కాలో చెయ్యో విరిగి, ఆసుపత్రిలో చేరినాడా ఏమి? ఇలా రకరకాలుగా మేనేజర్ జమాల్‌సాబ్‌కు ఆలోచనలు తలలో చకచకా వచ్చాయ్.
కానీ, తాను ఇప్పుడు తమ ఆఫీసు ఉండే ఏడు రోడ్ల కూడలి దగ్గర్నుంచే కదా ఈ అల్మాసుపేటకు వచ్చింది. మళ్లీ ఇప్పుడు అదే దోవలోనే కదా తిరిగి వస్తుండేది. దార్లో ఆక్సిడెంట్ జరిగిన వాతావరణమే కనబడలేదే అనుకున్నాడు మేనేజరు.

ఒకవేళ రోడ్ ఆక్సిడెంట్ జరిగి ఉన్నా, సాయంత్రం 6 గంటల నుంచి ఇప్పుడు 9 గంటలు అవుతుంటే, ఈ మూడు గంటల కాలంలో ఆక్సిడెంటు సీను అట్నే ఉంటుందా? పైగా అహమద్‌ది టీవీఎస్ చిన్న బండి. ఏమో? ఏదైనా జరిగి ఉండవచ్చు. ఏమైతేనేం, కనీసం ఈ పెద్ద మనిషి అహమద్ తన దగ్గర ఉన్న, మెబయిల్ ఫోనెత్తి ఏం జరిగిందో చెప్పి ఉంటే బాగుండేది. పోనీ నిజంగానే ఆక్సిడెంటు అయినా, పక్కన వాళ్లతో ఫోన్ చేయించి తెలిపి ఉండవచ్చు కదా. ఇలా ఆలోచిస్తూ దారెంట ఏదైన ఆక్సిడెంటు ఆనవాళ్లు కనిపిస్తాయేమోనని చూడసాగాడు మేనేజర్ జమాల్‌సాబ్.

మొత్తానికి ఏదో జరిగే ఉంటుంది. అది ఏం జరిగిందో ఇక తెలియాల్సి ఉంది.
ఆ ఆలోచనలతో రాత్రి తొమ్మిదిన్నరకి కడప కళాక్షేత్రం దగ్గరకొచ్చాడు మేనేజరు.
అహమద్ రెండో భార్య ఆస్మా చెప్పినట్లు ఈ కళాక్షేత్రంలో ఉంటాడేమోనని, అటుకేసి తన బండి తిప్పాడు మేనేజరు, అసహనం పెరిగిపోతుండగా.

అర్జెంటుగా ఆలంఖానుపల్లెకు పోతున్న అహమద్ ఎప్పుడూ అలవాటుగా పోయే మద్రాసు రోడ్డులో కాకుండా, కలెక్టర్ ఆఫీసు దారిలో పోతున్నాడు.
జేబులో మొబయిల్ ఫోన్ కదిలినట్లు అయి, కళాక్షేత్రం పక్కన టీ హోటల్ సలామ్ అంగడి దగ్గర ఆపి, ఫోన్ తీసి చూశాడు. రెండు మిస్డ్ కాల్స్ కనిపించాయ్. ఆ మిస్డ్‌కాల్స్ ఎవరివో కావు. తమ అన్నమయ్య రియల్ ఎస్టేట్ ఆసామి శివారెడ్డివే! తొందరగా రమ్మని చెప్పడానికే చేసి ఉంటాడనుకున్నాడు అహమద్.
సరే ఎటూ పోతూనే ఉన్నాడు కదా తను - ఇక మళ్లీ ఫోన్ చేసి టైం ఎందుకు వేస్ట్ చేయడం అనుకున్నాడు.
బండి కిక్కరుపై కాలు పెట్టబోయి, టీ హోటల్ సలామ్ పలకరింపుతో ఆగిపోయాడు. మాటల్లోనే సలామ్ స్ట్రాంగ్‌గా టీ చేసి గ్లాసు అహమద్ చేతికందించాడు.
టీ తాగడానికెంత సేపు అవుతుంది అని తాగుతూ, కళాక్షేత్రం ద్వారంపై రంగురంగుల సీరియల్ లైట్ల మధ్య వెలిగిపోతున్న ఫ్లెక్సీ బ్యానర్‌ని గమనించాడు.

పర్వేజ్ అండ్ పార్టీచే మ్యూజికల్ సూపర్ డూపర్ హిట్ ప్రోగ్రాం అని రాసుంది. ‘‘ఒరే వెధవా! నన్ను గురువు గురువు అని కదా అంటుంటావ్. కనీసం ఈ గురువుగాడికి ఇలా ఈ ప్రోగ్రాం ఉందని చెప్పి ఉంటే, ఏం పోయేది. నేనే యాంకర్‌గా పనిచేసి ప్రోగ్రాం రక్తి కట్టించి ఉందును కదా’’ అనుకున్నాడు అహమద్.
‘‘ఏమోలే! ఎవరో అర్జెంటు ప్రోగ్రాం స్పాన్సర్ చేసి ఉంటారు. తొందరగా అరేంజ్ చేసుకుని ఉంటాడు. ఎంతకాలం నాపైన ఆధారపడతాడు. వాడూ ఇప్పుడు ఓ మోస్తారు ఆర్టిస్టు అయిపోయినాడు. వానికీ ఇప్పుడు శిష్యులు ఏర్పడినారు. సొంత కాళ్లపై నిలబడటం మంచిదే’’ అని తనకు తానే జవాబు చెప్పుకున్నాడు.

‘అవతల శివారెడ్డి డబ్బుకోసం ఎదురు చూస్తుంటాడు. పదా వెళ్లిపోదామ్’ అని మనసు అహమద్‌ని తొందరించింది. అంతలోని కళాకారుడు ‘లోపలికి కొంచెం తొంగి చూసి పోతే పోలా? ఎంతసేపో వద్దు. ఓ అయిదే అయిదు నిమిషాలు’ అని లోపలి కళాకారుడు ఊరించాడు.
స్ప్రింగు మింగిన కోతి అయిపోయింది అహమద్ శరీరం. అదే అతని బలహీనత. అదే అతని బలం. బలహీనతే అతన్ని బతికిస్తోంది. ఆ బలహీనత మరో పేరే కళాత్మక భావన. ఆ భావన వస్తే చాలు అహమద్ సాధారణ మనిషి నుంచి క్షణాల్లో అసాధారణ మనిషైపోతాడు. ఇప్పుడు అదే జరిగింది అహమద్ విషయంలో.

ముందు వరుస కుర్చీల్లో పోయి కూర్చుంటే, తన శిష్యుడు పిలిచి స్టేజీ ఎక్కించి, చేతికి మైకు ఇచ్చి యాంకరింగ్ చేసి పెట్టమని కోరనే కోరుతాడు. ఆ ఆహ్వానమే చాలని తాను ఒప్పుకోక తప్పదు. ఇన్ని బాదరబంధులు ఎందుకు? మర్యాదగా మూడో వరుస కుర్చీల్లో సాధారణ ప్రేక్షకుల్లో తానూ ఒకనిగా కూర్చొని, రెండు పాటలు విని, తన దారి పట్టుకోని తాను వెళ్లిపోతే మంచిదనుకున్నాడు అహమద్.
మూడో వరుసలో వేసి ఉన్న కుర్చీల్లో ఎక్కడైనా ఖాళీ కుర్చీ ఉందేమోనని దృష్టి సారించాడు.

ఒక విరిగిన కుర్చీ, ఇంకొకటి కాలు బయటికి సాగిన కుర్చీ కంటపడింది. ఎందుకైనా మంచిది వెళ్లి ముందు వరుసలోకే పోదామా అని మనసు చెప్పగా అటుగా చూశాడు. అక్కడ ఒరుసుకొని కూర్చొని ఉన్నారు. ఖాళీ లేదు. ఇక ఆలస్యం చేస్తే, ఆ వికలాంగ కుర్చీలూ దొరకవు అనుకుని, వాటిలో కాస్త గట్టిగా బరువు మోసే నమ్మకం కలిగించిన కాలు సాగిన కుర్చీలో కళ్లు విప్పార్చుకుని స్టేజీకేసి చూస్తూ కూర్చునేశాడు అహమద్.

‘హై దునియా కే రఖ్ వాలే’ రఫీ పాట ఎత్తుకున్నాడు అహమద్ శిష్యుడు పర్వేజ్.
ఈ పాట ఎంత గొప్పగా పర్వేజ్ గొంతులో పలుకుతోందో కదా.
ఈ ఒక్క పాటను తాను ఎన్ని తెల్లవారుజాములు పర్వేజ్‌తో పాడించినాడో కదా అనుకున్నాడు అహమద్.
అప్పుడు బరువు పడిన అహమద్... ఈ రోజు చూడు ఎలా ఎంత నీలాజాలంగా పాడేస్తున్నాడో. ఆరోహణంలో ఎలా గాలిపటంలా పైపైకి పోతున్నాడో. ఏమైనా నా శిష్యుడు కదా! అరే! చూడు చూడు అవరోహణంలో కూడా ఎంత హాయిగా గగనం నుండి భువనానికి గాల్లోంచి దిగుతున్న దైవదూతలా దిగుతున్నాడో అని తనలో తానే మురిసిపోసాగాడు అహమద్.

తాను ఇచ్చిన శిక్షణ వృథా పోలేదు. వీడ్ని ఆ సినిమావాళ్లు చూస్తే, లడ్డు నోటికి ఎత్తుకున్నట్లు ఎత్తుకెళ్తారు. కానీ ఈ కడపలో అంత మొగోళ్లు ఎవరు ఉన్నారు అనుకుంటూ తన శిష్యుని పాట ఆస్వాదించడంలో లీనమైపోయాడు అహమద్.
ముందు వరుసలో కూర్చున్నవాళ్లు, ప్రోగ్రాంకు స్పాన్సర్ల మాదిరి ఉన్నారు. మహ్మద్ రఫీ పాటలు కొసరి కొసరి అడిగి మరీ వినాలనుకుంటున్నట్లుంది.

ఈసారి పర్వేజ్, ‘బహారో ఫూల్ బర్‌సావో - మెర మెహబూబ్ ఆయాహై’ పాటను పాడబోయి, ప్రేక్షక శ్రోతలను ఉద్దేశించి, ‘‘ఈ పాట ఇంత వినసొంపుగా నేను పాడగలుగుతున్నానంటే, దీనికంతా కారణం మా గురువు అహమదే! ఈ పాటను మా గురువు ఎక్కడున్నా ఆయనకిది అంకితం’’ అని పాట ఎత్తుకున్నాడు.
ఆ మాటలు విన్న అహమద్‌కు కన్నీళ్లు వచ్చేశాయ్. తన శిష్యుడు తన పరోక్షంలో కూడా ఎంత గురుభక్తి ప్రదర్శించాడో అని పొంగిపోయాడు.
‘‘రేయ్ బేటా పర్వేజ్! నేను ఇక్కడే ప్రేక్షకుల్లో ఉన్నానురా. నీ మాటలు, నీ పాటలు వింటున్నానురా’’ అని చెప్పాలనిపించింది అహమద్‌కు. ఎందుకో సంస్కారం అడ్డు వచ్చి, ఆ మాటలు పదేపదే మనసులోనే అనుకున్నాడు.

తన ముందుకంటే, తన పరోక్షంలోనే శిష్యుడు మరింత విజృంభించి పాడటం గమనించాడు అహమద్. తను స్టేజీపై యాంకరింగ్ చేస్తూ, పర్వేజ్‌తో పాడించి ఉంటే, కొంత బెరుకు, కొంత భయంతోనే పాడేవాడు. ఎంతైనా గురువు ముందు పాడాలంటే శిష్యునికి ఇబ్బందే మరి. ఇప్పుడు చూడు ఎంతో సహజంగా, యావత్తు తన స్వర సామ్రాజ్యాన్ని ఎలా ప్రకటించుకుంటున్నాడో అనిపించింది అహమద్‌కు.
పరోక్షంగా శిష్యుని ఎదుగుదల చూస్తుంటే, సొంత కొడుకు తన పరోక్షంలో ఆకాశమంత ఎత్తు ఎదిగాడని మరొకరు చెప్తుంటే విన్నట్లు ఉందనుకొన్నాడు తన్మయత్వంలో.
ఆ మధుర స్వర డోలికల్లో తూగి తూగి తూలి తూలి సోలిపోతున్నప్పుడు ఎవరో అపరిచిత అరసికుడు భుజంపై బరువు చెయ్యి వేసినట్లు అనిపించింది.

తదేకంగా స్టేజీపైనే పర్వేజ్‌ని చూస్తున్న అహమద్, భుజంపై ఉన్న ఎవరిదో ఆ చెయ్యిని, అటు చూడనన్న చూడకుండ తొలగించేశాడు. ఆ పరిస్థితిలో మిన్ను భుజంపై వాలినా అలవోకగా గడ్డిపోచని తీసేసేలా ఉన్నాడతను. తిరిగి మళ్లీ అదే స్పర్శ! అదే చెయ్యి బరువు! మళ్లీ తోసేశాడు ఆ చెయ్యిని అహమద్.
ఈసారి ‘అహమద్’ అని ఎవరో గంభీరంగా, కాస్త కోపంతో పిలిచినట్లు అయ్యింది.
మంచి పాటల ప్రోగ్రామ్ ఎంజాయ్ చేస్తున్నప్పుడు, ఈ అనవసర అంతరాయం కలిగిస్తున్న ‘బద్మాష్’ ఎవడని, నుదుటిపై ముడతలతో చూశాడు- పిలుపు వచ్చినవైపు అహమద్.

‘‘ఏందయ్య ఇది. నీ పని ఏమైన మర్యాదగా ఉందా? అవతల ముఖ్యమైన పని చూడమని పంపిస్తే, ఆ పని సంగతి చూడకుండా ఇక్కడికి వచ్చి కూర్చుంటావా?’’ అని గుడ్లు ఉరిమి చూశాడు ఆఫీసు మేనేజరు జమాల్‌సాబ్.
జవాబు ఏం చెప్పాలో ఎలా చెప్పాలో అహమద్ ఆలోచించే లోగానే మళ్లీ ఆఫీసు మేనేజరే గొంతు విప్పాడు.
‘‘ఆ డబ్బు ఏది?’’ చాలా ఆత్రంగా అడిగాడు. అప్పటికి అహమద్‌కు కూడా గుర్తులేదు. తన సంకలో మినీ బ్యాగు ఒకటి ఉందని. జవాబు ఏమని చెప్పాలో అర్థంకాక, ‘‘ఏం డబ్బు?’’ అనేశాడు అహమద్.

‘‘అదేనయ్యా! లక్ష రూపాయలు. ఏది?’’ దాదాపు గద్దించినట్లు అడిగాడు మేనేజరు.
‘‘ఇదో. తీసుకుని ఫో’’ అని ఇచ్చేసి లేచి, కొంత దూరంలో మరోచోట మంచి కుర్చీ ఖాళీ అయి ఉంటే, అక్కడికి వెళ్లి కూర్చున్నాడు అహమద్ జరిగింది ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా.
అతని దృష్టి శిష్యుడు పర్వేజ్ ఆలపించే పాటలపైనే ఉంది. అహమద్ ప్రవర్తన అర్థంకాని మేనేజర్ జమాల్‌సాబ్ లక్ష రూపాయల నగదు పోకుండా చేతికి మళ్లీ వచ్చిందే చాలన్నట్లు అక్కడి నుండి బయటికి నడిచాడు.


20, జులై 2011, బుధవారం

సీరియల్ రైటర్


.................... కాండూరి వెంకట సన్యాసిరావ్ 
నేనెక్కిన ఆటో కాస్త భారంగా పరిగెడుతోంది. డ్రైవరుకి చెరోపక్క రక్షకుల్లా ఇద్దరు, బేబీ సీట్లో పెద్దలు నలుగురు, నేను కూర్చున్న అసలు సీట్లో నాతో పాటు నలిగిపోతూ మరో ముగ్గురు స్త్రీలు, మా వెనుక తొట్టిలాంటి ప్రదేశంలో మూడు నిండు తట్టలు, వాటి యజమానులు. ఇంత బరువు మోస్తున్నా నన్న ఆలోచన ఆటోకి రాకుండా అర్థమవ నివి కొన్ని, అర్థం లేనివి కొన్ని పాటలు!

ఒక ఊరు రాగానే బేబీ సీట్లో కూర్చున్నాయన దిగిపోయాడు. అతగాడు దిగిపోవడం నాకెందుకో నచ్చింది. ఎందు కేంటి? ఆటో రాగానే సీట్లో మొట్ట మొదట కూర్చున్నది నేనే. మూడు ఆడ భారీ కాయా లొచ్చి తటపటాయిస్తుంటే, నన్ను డ్రైవర్ పక్కన కూర్చోమని సలహా ఇచ్చాడు. అందుకే అతగాడంటే చిరాకేసింది.

నేను సీటు మారనని తెగేసి చెప్పడంతో మహిళా మణులు ముగ్గురూ నా పక్కనే కూర్చు న్నారు. ఆటో చక్రం గోతిలో పడ్డప్పుడు కలిగిన కుదుపుకి వాళ్లు నా వైపుగా వచ్చేస్తూ దాదాపు తొంభైశాతం ఆక్రమణ చేసేశారు. నా పక్కనున్న పెద్దావిడ మోచేయి నా పొట్టలో తగులుతుంటే కొంచెం ఇబ్బందిగా చూశానో లేదో, ఆటోలో ఇలాంటివి తప్పవని కళ్లతోటే జవాబిచ్చింది.

ఉచిత సలహాలరాయుడు దిగిపోవడం నచ్చిందనేసరికి డ్రైవరుకి మహోపకారం చేసే చాన్సు తగిలింది. ‘‘ఏయ్ బాబూ! ఇప్పుడు దిగినతను డబ్బు లివ్వకుండా వెళ్లిపోయాడు. చూసుకున్నావా?’’ అన్నాను. ‘‘అతను సీరియల్ రాస్తాడండీ. డబ్బులిమ్మంటే బాగోదు’’ వివరించాడు డ్రైవరు బాబు.
సీరియల్ అనగానే ముగ్గురు స్త్రీల మొహాల్లో మూడు వేల ఓల్టుల బల్బు వెలిగినట్లు కనిపించింది.
నన్ను మోచేత్తో పొడుస్తున్నావిడ- ‘‘ఇప్పుడు దిగి పోయినతను సీరియల్ రాస్తాడటర్రా’’ అంది మిగిలిన ఇద్దరితో.

‘‘నిజమా? ఏం పేరు?’’ అడిగింది రెండో ఆవిడ.
‘‘ఇగో బాబూ! సీరియల్ రాసే అతని పేరేంటి?’’ అడిగేసింది మూడోస్త్రీ.
క్షణం పాటు వెనక్కి తిరిగి చూసి, ‘‘పెద్దప్పడు’’ అని చెప్పి రోడ్డు చూసు కున్నాడు డ్రైవరు.
ఇంతలో డ్రైవరుగారి సెల్ రింగ య్యింది. పాటల సౌండు బాగా తగ్గించి, చెవికి, భుజానికి మధ్య ఫోన్ గట్టిగా నొక్కి పెట్టి, కబుర్లాడేస్తూ డ్రైవింగ్ చేస్తున్నాడు.

డ్రైవింగ్ చేస్తూ సెల్ మాట్లాడటం తప్పు అని తెలిసీ జాలేసిందో, ప్రాణభయం ముంచు కొచ్చిందో గాని, ‘‘సెల్ నేను పట్టుకుంటాను, నువ్వు మాట్లాడు’’ అని జాగ్రత్తగా డ్రైవర్ చెవికి ఫోన్ ఆనించి పట్టుకున్నాడు కుడిపక్క కూర్చున్న పెద్దమనిషి.

ఇక్కడ మోచేతి పొడుపులావిడ, ‘‘వరం.. పెద్దప్పడు గారి సీరియల్ ఏదై ఉంటదంటావ్? నిత్య సరాగాలేటి?’’ అంది.
‘‘ఛీ! కాదు. ఆ సీరియల్లో అలాటి పేరే కనబడదు’’ చెప్పింది వరం.
‘‘సీరియల్లో సొంత పేర్లుంటాయేటి. వేరే పేర్లు పెడతారు’’ అంది రెండో ఆవిడ.
‘‘తెలుసు. కాని, సీరియల్ రాసినోళ్లు, తీసినోళ్లు, చేసినోళ్లు అందరి పేర్లు ప్రతిరోజూ చూపెడతాడు కదా. వాటిల్లో పెద్దప్పుడు పేరు లేదు’’

‘‘మరైతే ఎదురింటావిడ?’’
‘‘కాదు’’ రిథమ్‌తో చెప్పింది వరం.
‘‘ముళ్ల గులాబీ?’’
‘‘కాదు’’ అదే స్టైల్, అదే టెంపో.
‘‘వెనకటికొకసారి?’’
‘‘కానే కాదు’’ స్టైల్ మార్చినా అందం అగుపించింది.
వాళ్ల సంభాషణ అలా సాగుతుంటే, ‘ఒక సెలబ్రిటీ లాంటి వ్యక్తి దగ్గర బీడీ కంపొచ్చిందేంటా’ అనుకున్నాను నేను.

అవును మరి. కథ అరంగుళమైనా ముందుకు కదలకుండా ఎపిసోడ్ పూర్తవ్వాలి. ఆర్నెల్లకో చిన్న ట్విస్ట్, ఏడాదికో కొత్త పాత్ర. అదీ కథకి ఏమాత్రం సంబంధం లేని పాత్ర సృష్టించగలగాలి. ఎంతో శ్రమ, మరెంతో పరిశ్రమ, అనుభవం... ఎట్సెట్రా మేళవిస్తే గాని అంత సాగతీతకి చెయ్యి తిరగదు. మానసికంగా ఎంత అలసట కలుగుతుందో! రిలాక్సేషన్ కోసం ధూమ పానం తప్పనిసరి. సాధారణంగా పెద్ద పొజిషన్లో ఉన్నవాళ్లు సిగరెట్ ఎంచు కుంటారు. ఇతగాడెందుకో బీడీతో రిలాక్సవు తున్నాడు అనుకున్నాను.

నడిచిపోయినవి, నడిచి సగంలో ఆగిపోయినవి, ప్రస్తుతం నడుస్తున్నవి, భవిష్యత్తులో నడవబోయేవి... ఇలా ఎన్ని పేర్లు చెప్పినా పెద్దప్పుడు వారి సీరియల్ మాత్రం ‘ఇదీ’ అని ఓకే చెయ్యలేదు వరం!

మధ్యన కూర్చున్నావిడ మరి ఉండలేక డ్రైవరు భుజం మీద కొట్టి మరీ పిలిచి, ‘‘బాబూ! అతను ఏ సీరియల్ రాశాడూ?’’ అని అడిగింది. డ్రైవర్ ఒక్కసారిగా బ్రేక్ వేశాడు. ఆటో బోల్తా పడబోయి తమా యించుకుని కీచుమంటూ ఆగింది. ఏ చూలు పందో అడ్డొచ్చిందనుకున్నాన్నేను. కానీ నవ్వడం కోసం బండి ఆపాడట! పగలబడి, విరగబడి నవ్వుతున్నాడు డ్రైవరు. మేం నల్గురం మొహాలు చూసుకున్నాం. ఎలాగో అతికష్టం మీద నవ్వు ఆపుకుని చెప్పాడు- ‘‘పెద్దప్పడు స్టాండ్‌లో ఆటోలకి సీరియల్ రాస్తాడు’’ అని.
ఆటో మా గమ్యం చేరేవరకు ఒక్కరం మాట్లాడితే ఒట్టు.