నా తెలుగు

మమకారం (కధ)

2012-03-03T08:08:00.000-05:00

-ఎన్.పూజిత

సౌజన్య, సౌందర్య ఇద్దరూ మంచి ఫ్రెండ్స్. చాలా కాలం తర్వాత మళ్లీ కలుసుకున్నారు.
సౌజన్య పనిచేసే ఆఫీసుకు సౌందర్య ట్రాన్స్‌ఫర్ మీద ఆ ఊరు రావటంతో వారిద్దరి మధ్య చిన్ననాటి స్నేహం మళ్లీ చిగురించింది. ఇద్దరూ సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలోనే చేస్తున్నారు. ఒకరికొకరు కలసిమెలసి ఉంటూ ఆఫీసు పనిలో కూడా మంచి పేరు పొందారు.
సౌజన్య మూడు రోజుల నుండి ఆఫీసుకు రావటం లేదు. ప్రతిరోజూ ఇద్దరూ కలిసి లంచ్ చేస్తూంటారు. ఆ రోజు సౌజన్య గుర్తుకు రావటంతో సౌందర్యకు లంచ్ తినబుద్ధి కాలేదు. పాపం సౌజన్యకు జ్వరం ఎలా ఉందో.. ఫోనులో మాట్లాడటం తప్ప.. తన ఇంటికి వెళ్లి చూడలేక పోయాను అని బాధపడుతూ.. ఫోన్ చేసింది సౌందర్య.
‘సౌజన్యా ఎలా వున్నావే? జ్వరం తగ్గిందా? వచ్చి నిన్ను చూడాలనుకున్నాను. కాని, క్షణం తీరిక లేక రాలేక పోయాను. ఇటు ఆఫీసు పని అటు ఇంటి పని.. కొత్తగా ఈ ఊరు వచ్చాం కదా! అన్ని పనులతో సతమతం. అందుకే రాలేకపోయాను. ఏమీ అనుకోవద్దే’ అంది సౌందర్య.
‘్ఫర్వాలేదులేవే. నాకు తెలుసు కదా! మనం ఎంత బిజీగా ఉంటామో. నాకు జ్వరం తగ్గింది. రేపట్నుండి ఆఫీసుకు వస్తానులే’ చెప్పింది సౌజన్య.
‘అలాగా చాలా సంతోషం. నీవు లేనిదే నాకేమీ తోచటం లేదు’ అంది సౌందర్య. చెప్పినట్టుగానే.. మరుసటి రోజు ఆఫీసుకి వచ్చింది సౌజన్య. ‘ఏమిటే మూడు రోజులకే ఇలా చిక్కిపోయావు?’ అని ప్రేమగా పలకరించుకుని ఆఫీసు పనిలో నిమగ్నమై పోయారు.
లంచ్ టైంలో ఇద్దరూ కలుసుకుని, తెచ్చుకున్న లంచ్ బాక్స్‌ల్ని ఓపెన్ చేశారు.
సౌజన్యకి జ్వరం కాబట్టి రసం.. బెండకాయ వేపుడు తెచ్చుకుంది. ‘అబ్బా ఏమిటే? రసం అంత కమ్మటి వాసన వస్తోంది. నీవే చేశావా?’ అనడిగింది సౌందర్య. ‘కాదు. నేను చెప్పానుగా. మా మేడపైన అద్దెకు ఇచ్చామని. నాకు జ్వరం కదా. అందుకే ఆ పిన్నిగారు చేసిచ్చారు. అసలు అద్దెకు ఇచ్చాం అన్న మాటేగానీ... స్వంత బాబాయి, పిన్నిలాగా కలిసిపోయారే మాతో. అంత మంచివాళ్లు రావటం నిజంగా నా అదృష్టం అనుకో’ అంది సౌజన్య.
తదేకంగా ఆ రసం వైపు చూస్తూ ఆలోచనలో పడింది సౌందర్య.
‘ఏమిటీ నీకంతగా నచ్చాయా రసం.. అయితే కొంచెం వేసుకో’ అని రసం సౌందర్య లంచ్ బాక్స్‌లో వేసింది సౌజన్య.
అవి టేస్ట్ చూసిన సౌందర్య మనసు చివుక్కుమంది. అదే వాసన.. అదే రుచి.. సౌజన్య చెప్పే ఆ పిన్నిగారు ఎవరై ఉంటారు?.. అనుకుంది సౌందర్య.
* * *
మరుసటి రోజు కూడా సౌజన్య లంచ్ బాక్స్‌లో నుండి వెలువడే వంట వాసనలు సౌందర్యకు పరిచయమున్నట్లు అనిపించాయి. సందేహం లేదు. అదే రుచి.. అదే వాసన.. అసలు అంత బాగా వంట చేయగల ఆవిడే.. ఈ పిన్నిగారు కాదు కదా! అనుకున్న సౌందర్య ముఖం వెలవెలబోయింది.
‘ఏమిటి సౌందర్యా! ఇంత మంచి వంట రుచి చూసి మా పిన్నిగార్ని మెచ్చుకుంటావు అని అనుకుంటే అలా వెలక్కాయ తిన్నట్టు ముఖం పెడతావేంటే?’ అని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది సౌజన్య.
‘కాదు సౌజన్యా నీవు చెప్పే ఆ పిన్నిగార్ని ఒక్కసారి చూడాలని ఉందే’
‘ఓహో అదా విషయం. దానికేం భాగ్యం.. ఒకరోజు మా ఇంటికిరా.. ఆ దంపతుల్ని పరిచయం చేస్తాను. వారిద్దర్నీ చూసినా.. వారి ఆశీర్వాదం తీసుకున్నా.. వారి నీడన ఉన్నా ఎంత అదృష్టమో తెలుసా?! వాళ్లు వచ్చాక నా అదృష్టం పండింది. మా అమ్మానాన్నా దూరంగా ఉన్నారు. ఇక మా అత్తయ్యగారు తీరిగ్గానే ఉన్నారు. కానీ ఆమె మా దగ్గరకు వచ్చిందంటే ఒక్కరోజు కూడా మాతో కలసిమెలసి ఉండదు. ఆమె వున్నన్నాళ్లు.. రోజుకి పదిసార్లు వాదులాడి.. పిల్లల్ని కూడా నానా తిట్లు తిట్టి రెండు రోజుల్లోనే తిరిగి ఊరెళ్లిపోతుంది.
ఆమె వచ్చిందంటే పిల్లలు ఓ మూల ముడుచుకు కూర్చుంటారు. నాకయితే.. ఆమె ఎప్పుడు ఏమంటుందోనని గుండె దడ. అయినా పెద్దవాళ్లని గౌరవించాలని.. ఆమె నా భర్తకు తల్లి అని. నాకూ ఆమె తల్లిలాంటిదే అని.. ఆమె వెళ్లేంతవరకు సహనంతో ఉంటాను.
ఇప్పుడు మా ఇంటిలో వున్న పెద్దవాళ్లు అలా కాదు. వాళ్లు వచ్చి మూడు నెలలే అయినా.. మాతో ఎంత బాగా కలిసిపోయారు. మాకు పెద్ద దిక్కుగా ఉన్నారు. అసలు వాళ్లని చూస్తూంటే పార్వతీ పరమేశ్వరుల్లా వున్నారు. అదీగాక మా వారు ఆఫీసు పని మీద టూర్ వెళుతుంటారు. అందుకే మేడ మీద రెండు గదులు మాకు తోడుగా ఉంటారని ఇచ్చాను. అయితే ఏమిటి... ఎంతో ఆదర్శప్రాయంగా... ప్రేమగా మాతో కలిసి ఉంటారు.
ఆ బాబాయిగారు మా ఇద్దరు పిల్లలకి ట్యూషన్ చెబుతారు. పిన్నిగారు మా అమ్మాయికి సంగీతం కూడా నేర్పుతారు. పిల్లలకు మంచి అలవాట్లూ నేర్పిస్తూంటారు. అంత సహాయంగా వున్న వాళ్ల వద్ద అద్దె ఎలా తీసుకోవటం అనుకుని అద్దె వద్దని చెప్పినా వినరు. ఫస్ట్ తారీఖునే అద్దె ఇచ్చేస్తారు. ఎవరికీ రుణ పడకూడదమ్మా అంటారు. అసలు అంత మంచితనం మానవత్వం నిండిన మనుషులు ఈ రోజుల్లో వుండటం చాలా అరుదు’ అని సంతోషంగా చెబుతూ సౌందర్య వైపు చూసింది సౌజన్య.
సౌందర్య ముఖం వెలవెలబోయి కళ్లమ్మట కన్నీళ్లు ఉబికి వస్తున్నాయి. ‘అదేమిటే నేను వాళ్లని గురించి చెబితే నీవు అలా ఏడుస్తావేంటి. చెప్పు ఏం జరిగింది’ అనడిగింది ఆదుర్దాగా.
‘ఏమీ లేదులే. ఏవో జ్ఞాపకాలు గుర్తుకొచ్చాయి’ అంది ముక్తసరిగా.
‘తప్పకుండా ఈవెనింగ్ వెళ్లేటప్పుడు నాతో రా. మా ఇంటికి తీసికెళ్లి పరిచయం చేస్తాను’ అంది సౌజన్య.
‘ఈ రోజు కాదులే. మా అమ్మాయికి బాగోలేదు. అందుకే స్కూల్‌కి వెళ్లలేదు. ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంది. నేను త్వరగా వెళ్లాలి. రేపు వస్తాను’ అని చెప్పింది సౌందర్య.
‘అలాగే నీ ఇష్టం. ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు ఎవరూ లేరుగా. పాపని జాగ్రత్తగా చూసుకో’ అని అడ్వయిజ్ ఇచ్చింది సౌజన్య.
మరుసటి రోజు ఆఫీసు పనయ్యాక సౌజన్యతో వెళ్లింది సౌందర్య.
ఇంటి ముందు ఆటో దిగి లోపలకు వెళ్లారు.
‘ఇదేమిటి ఇంటికి తాళం పెట్టి ఉంది’ అంది సౌందర్య.
‘నేను వచ్చేంతవరకు పిల్లలు మేడపైన పిన్ని వాళ్ల దగ్గరే ఉంటారు. రా పైకి వెళ్దాం’ అని మేడ మెట్లు వైపు వెళ్లారిద్దరూ.
ఒక్కొక్క మెట్టు ఎక్కుతున్న సౌందర్య గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. ఎంతో సహనాన్ని కూడతీసుకుని.. సౌజన్య వెంట వెళ్లింది.
ఇద్దరూ పై మెట్టుకు చేరుకున్నారు.
పిన్నిగారు పాపకు పాట నేర్పుతున్నారు. ఆ పెద్దాయన పాపకి లెక్కలు చెబుతున్నారు. సంధ్యగాలి చల్లగా వీస్తోంది. ఆ చల్లటి వాతావరణంలో.. ఆ పెద్దవాళ్ల చెంతనున్న పిల్లల ముఖాల్లో ఆత్మస్థైర్యం తోటి ఆనందం కన్పిస్తోంది. పెద్దవాళ్లని చూసిన సౌందర్య నివ్వెరపోయింది. నోటంట మాట పెగల్లేదు. అడుగు ముందుకు పడలేదు. కళ్లమ్మట కన్నీళ్లు ధారగా కారిపోసాగాయి.
సౌందర్య పరిస్థితిని గమనించని సౌజన్య ‘వీళ్లేనే మా పిన్నిగారు బాబాయిగారు’ అని చెబుతూ.. ‘పిన్నిగారు నేను చెప్పాను కదా నా ఫ్రెండ్ అని. ఈవిడే పేరు సౌందర్య’ అంది సౌజన్య యధాలాపంగా.
సౌందర్య.. అనే పేరు వినిన ఆ పెద్దవాళ్లు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా తలెత్తి చూశారు. అలా నివ్వెరపోయి నిలుచున్న ఆమెని చూసి ఒక్కసారిగా నిశే్చష్టులై కళ్లార్పకుండా చూడసాగారు. అలా చూస్తోన్న వాళ్ల ముఖంలోకి సూటిగా చూడలేక.. గిర్రున వెనక్కి తిరిగి కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ వెళ్లిపోతున్న సౌందర్యను పిలిచింది సౌజన్య.
‘ఏమిటే అలా వెళ్లిపోతున్నావు... వీళ్లని పరిచయం చేస్తానని చెప్పాను కదా! అయ్యో.. రామ.. ఈమెకి ఆవేశం వచ్చినా ఆవేదన వచ్చినా.. ఆపుకోలేదు’ అంది నిట్టూర్పుగా.
* * *
ఇంటికి చేరుకున్న సౌందర్య సోఫాలో కూలబడిపోయి ఏడ్వటం మొదలుపెట్టింది. ఆమె అలా ఏడుస్తూంటే పిల్లలిద్దరూ బిక్కమొహాలు పెట్టారు. కొద్దిసేపటికి సౌందర్య భర్త సుధాకర్ కూడా వచ్చాడు. సౌందర్యను ఆ స్థితిలో చూసి గాబరా పడి ‘ఏమిటి సౌందర్యా.. ఎందుకు అలా ఏడుస్తున్నావ్. ఏం జరిగింది చెప్పు!’ లాలనగా అడిగాడు.
అతని లాలనకు అతని హృదయం మీద వాలి ఇంకాస్సేపు ఏడ్చింది.
‘విషయం ఏమిటో చెప్పకుండా ఇలా ఏడిస్తే ఎలా చెప్పు. ఏం జరిగింది?’ కంగారుగా ప్రశ్నించాడు.
‘నేను నేను వాళ్లని చూశాను’ అంది వెక్కిళ్లు ఆపుకుంటూ.
‘ఎవర్ని?’ కంగారుగా అడిగాడు సుధాకర్.
‘వాళ్లే. మీ అమ్మగారు.. నాన్నగారు’
‘ఆ.. వాళ్లని నీవు చూశావా ఎక్కడా?’ ఎక్సయిట్‌గా అన్నాడు.
‘అదేనండి నా ఫ్రెండ్ సౌజన్య వాళ్లింట్లో’
‘నీవు నిజంగా చూశావా. వాళ్లేనా? ఈ ఊర్లో ఉన్నారా ఎలా ఉన్నారు?’ అన్ని ప్రశ్నలు ఒక్కసారిగా ప్రశ్నించాడు. అతని స్వరంలో ఆత్రుత స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
‘ఏమండీ.. వెళ్లి వాళ్లని తీసుకురండి’ అంది కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ.
‘ఎందుకూ మళ్లీ వాళ్లని హింసించటానికా?’
‘సారీ చెబుతానండీ’
‘నీ సారీలతో గాయపడ్డ వాళ్ల మనసు కుదుట పడుతుందా? వాళ్లు దూరం అయ్యాక వాళ్ల విలువ నీకు తెలిసి వచ్చింది గాని లేకుంటే.. వాళ్లతో నీకేం పని?’ ఉద్రేకంగా అన్నాడు.
‘నేను తప్పు చేశాను. ఇంటికి పెద్ద దిక్కు ఎంత అవసరమో పిల్లల మనోవికాసానికి.. ఎంత అవసరమో? ఆనాడు గ్రహించలేక పోయాను. నాకు నా పిల్లలకి దక్కాల్సిన అదృష్టం.. వేరే వాళ్ల సొంతం అవుతోంది’
‘ఓహో అదా నీ బాధ’ అన్నాడు వ్యంగ్యంగా.
‘ప్చ్. అది కాదండి. వాళ్లు వెళ్లిపోయిన దగ్గర్నుండి.. నేను పడ్డ అగచాట్లు అంతా ఇంతా కాదు.. మీకు తెలుసుగా?’
‘నీ అగచాట్లు తీర్చేందుకు.. నీ పిల్లల ఆలనా పాలనా చూసేందుకు గాని.. మనసు బాధలో వెళ్లిపోయిన పెద్దవాళ్లు ఎన్ని ఇబ్బందులు పడ్డారో.. ఇంత వయసైన వాళ్లు ఎలా ఉన్నారో అనే పాపభీతి కాదన్న మాట...’ అన్నాడు అతని అమ్మానాన్నలను తలచుకుంటూ.
‘సరేలెండి.. నాదే పొరపాటు.. తెలిసో తెలియకో దురుసుగా ప్రవర్తించి.. వాళ్ల మనసుని నొప్పించాను. కన్నకొడుకు మీద.. మమకారంతో.. మీతో టచ్‌లోనే ఉంటారు అనుకున్నాను కాని.. ఇంత ఆత్మాభిమానంతో వాళ్ల ఆచూకీ తెలియకుండా.. కష్టపడి బతుకుతారని.. నేనసలు అనుకోలేదు! ఇక మీదట వాళ్లని బాగా చూసుకుంటాను. ఎంతయినా మీ అమ్మానాన్నలే కదండీ... పిలుచుకు రండి’ అభ్యర్థనగా అంది.
‘చూశావా.. ఇప్పుడు కూడా.. మీ అమ్మానాన్న అన్నావే గాని.. మా అత్తామామలు అని ప్రేమగా అనలేకపోయావు..’
‘జ్ఞానవంతురాలు తన వాళ్లని, తన ఇంట్లో వాళ్లని సంతోషపెట్టి ఇల్లు చక్కదిద్దుకుంటుందిట... మూఢురాలు తన చేతులతో తన చేష్టలతో.. తన ఇల్లు ఊడబెరుక్కుందట.. అనే సామెత ఉంది. అలా వాళ్లని నాకన్న తల్లిదండ్రుల్ని దూషించి.. వాళ్లు వాళ్ల ఆచూకీ కూడా తెలీనీకుండా బతుకుతున్నారంటే.. వాళ్ల మనసు నీ చేష్టలకి ఎంతగా గాయపడిందో.. నేనూ నీ మాటలు నమ్మి వాళ్లనే దూషించాను. నేనలా దూషించేందుకు కారకురాలివి నీవు.. ఏ ముఖం పెట్టుకుని నన్ను వెళ్లి పిలవమంటున్నావ్’ అంటున్న సుధాకర్ గొంతు దుఃఖంతో నిండిపోయింది.
‘క్షమించండి. నేనిప్పుడు పాత సౌందర్యను కాను. నన్ను నమ్మండి.. ఆ మహనీయుల మమకారాన్ని కోల్పోయిన దాన్ని’ అంది దీనంగా.
‘స్నానంతో దేహం, జ్ఞానంతో బుద్ధి శుభ్రపడుతుంది. దానంతో ధనం పవిత్రమవుతుంది. ప్రేమతో హృదయం నిర్మలమవుతుంది’ అన్నారు.. మహాత్మాగాంధీ. అలాగే నీవు నీ మనసుని పవిత్రపరచుకుని.. వెళ్లి వాళ్లని మనింటికి తీసుకునిరా..’ చెప్పారు సుధాకర్.
* * *
‘సౌందర్యా ఏమయిందే.. ఎందుకు వాళ్లను చూసి అలా వెళ్లిపోయావు? ఇప్పుడు కూడా అలా వున్నావేంటే? ఏమయింది చెప్పవే?...’ అడిగింది సౌజన్య.
‘వాళ్లు ఎవరో కాదు మా అత్తామామలు...’ సౌందర్య చెప్పిన మాట విని నిర్ఘాంతపోయింది సౌజన్య. కాస్సేపటికి తేరుకుని ‘నిజమా.. ఏమిటో నాకంతా అయోమయంగా ఉంది.. నాకేమీ అర్థం కావటంలేదు.. కొంచెం వివరంగా చెప్పవే ప్లీజ్...’
‘చెబుతా. ఇంత జరిగాక నీకు చెప్పకుండా ఎలా ఉంటాను. క్లుప్తంగా చెబుతాను. మా మామయ్యగారు రిటైర్డ్ అయ్యాక మా వారు రిక్వెస్ట్ చేయగా వాళ్లు మా దగ్గరకు వచ్చేశారు. మేమిద్దరం జాబ్ చేస్తాం కాబట్టి పిల్లల ఆలనా పాలనా వంటావార్పు అన్ని పనులు వాళ్లే చూసుకునేవారు. మా అత్తయ్యగారు.. నేను ఆఫీసు నుండి వచ్చేలోగ వంటావార్పు చేసి కమ్మటి భోజనం కొసరి కొసరి వడ్డించేవారు. అందరం కలసిమెలసి హాయిగానే ఉన్నాం. ఒకరోజు మా ఇంటికి మా ఆంటీ వచ్చారు. ఆమె మనస్తత్వం అదోలాంటిది.. అని తెలిసి కూడా నేను బోల్తా పడ్డాను. ఆమె మాటల వలయంలో పడిపోయాను. ఆంటీకి ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంది. బాగున్న ఇద్దరి మధ్య తగవులు పెట్టి తమాషా చూసే గుణం ఆమెది. ఆమె మాటలు చేష్టలు నా తలలో ఈజీగా నాటుకుపోయాయి. నా మనసులో ఏవో మాటలు నాటుకుపోయాయి ఆమె తీపి మాటల తీరుకి.. ఏదో చిరాకు కలిగి.. మా అత్తయ్యగారి మనసు నొచ్చుకునేలా ప్రవర్తించేదాన్ని. అలా అలా మా అత్తగారికి నాకు గొడవలు సృష్టించి.. తను వెళ్లిపోయింది. ఆమె వెళ్లిపోయినా ఆమె నాటిన అనుమానపు బీజాలు నా తలలో నాటుకుని.. మొలకెత్తి మా అత్తయ్యగారి మీదకు గొడవకు వెళ్లేదాన్ని. చెడు మాటల స్వభావం అంత వినాశనం చేస్తుందని ఊహించలేక పోయాను. చీటికి మాటికి గొడవ పడుతుంటే మా అత్తగారు ఓర్చుకున్నారు కొన్నాళ్లు.. ఆ తర్వాత.. తర్వాత.. ఆవిడా అడిగేవారు ‘ఏమిటి సౌందర్యా అనవసరంగా మాట్లాడి గొడవ పడుతావు’ అని బాధపడేవారు.
ఎంతో మమకారం నిండిన మా ఇల్లు రణగొణ చికాకులతో నిండిపోయింది. ఇది సుధాకర్ వరకు వెళ్లింది. రోజూ గొడవ పడుతుంటే అతనిలో ఓర్పు నశించి ఒకరోజు ఆ పెద్దవాళ్ల మీద కేకలు వేశాడు. అంతే అభిమానం నిండిన ఆ పెద్దవాళ్లు కోడలితో కూడా కొడుకు చేరిక అయ్యాడని బాధపడి వౌనంగా ఇంటి నుండి వెళ్లిపోయారు. ఒకవేళ సొంత ఊరు గాని వెళ్లారేమోనని అక్కడా చూశాం.. ఎంత వెతికినా వాళ్ల ఆచూకీ మాకు తెలియలేదు. వాళ్లు వెళ్లిపోయాక నేను పడ్డ కష్టాలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. సుధాకర్ కూడా నన్ను తిట్టాడు. పిల్లలు కూడా తాతయ్య నానమ్మ కావాలని ఏడ్చారు. ఒంటరిగా వంట పని ఇంటి పని ఆఫీసు పనితో సతమత మయ్యేదాన్ని. సరైన సర్వెంట్లు దొరక్క.. నానా ఇబ్బంది పడ్డాక తెలిసింది ఆప్తురాలైన.. అమ్మలా ఆదరించే అత్తగార్ని పోగొట్టుకున్నానని.
చెప్పుడు మాటలు ఇంత నీచంగా ఉంటాయని. మా ఆంటీ మీద చాలా కోపం వచ్చింది. మా అత్తయ్యగార్ని తలచుకోని క్షణం లేదు. కోడల్ని రాచి రంపాన పెట్టేవాళ్లున్న ఈ లోకంలో మా అత్తగారు ఎంత మంచివారు.. ఆవిడ్ని మిస్ చేసుకున్నానే అని చింతించేదాన్ని. ఆమె వంటలు చాలా రుచిగా చేస్తారు. ఆ రోజు నీ దగ్గర రసం వాసన చూసి ఆమె గుర్తుకు వచ్చారు. ఒకవేళ నీవు చెప్పే పిన్నిగారు మా అత్తగారేమో అనుకున్నాను. అలాగే నిజమైంది. వాళ్లే మా అత్తయ్యగారు మామయ్యగారు’ అంది సౌందర్య కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ.
‘అయ్యో ఇంత జరిగిందా? అయినా ఆ పిన్నిగారు ఆమె కోడలి గురించిగాని ఎవర్ని గురించి గానీ.. ఒక్క మాట అనలేదు. అంత మంచివాళ్లని అంత మంచి మనసు మమకారం ఉన్న ఆ పెద్దవాళ్లని మిస్ చేసుకున్నావే.. అయినా వచ్చి సారీ చెప్పి రిక్వెస్ట్ చేసుకో. ఏదయినా ప్రయోజనం ఉంటుందేమో చూద్దాం..’ అంది సౌజన్య.
‘కాని.. వాళ్లను ఎలా పిలవాలి. ఏ ముఖం పెట్టుకుని వారి ముందు నిలబడాలి?’ అంటున్న సౌందర్యను ఓదార్చి.. తన వెంట వాళ్లింటికి తీసికెళ్లింది సౌజన్య.
సౌజన్యతో కలసి వెళ్లి ఆ పెద్దవాళ్లని క్షమార్పణ చెప్పింది సౌందర్య. ఆమెను ఆ రీతిగా చూసిన ఆ పెద్దవారి హృదయాల్లో మమకారం పొంగింది. అందరి మధ్య కాస్సేపు నిశ్శబ్దం చోటు చేసుకుంది.
‘వినయం, మధుర భాషణమూ.. మనిషికి శాశ్వతమైన ఆభరణాలు’ అని తిరువళ్లువార్.. ఒక పెద్దవారు చెప్పిన మాట ఇది’ అని సౌందర్య కోడలి వైపు చూసి అన్నారు మూర్తిగారు.
‘క్షమించండి మామయ్యగారు’ అని కన్నీటితో చేతులు జోడించింది సౌందర్య.
‘విశారదా! అబ్రహాం లింకన్ గారు ఏం చెప్పారో తెలుసా? జీవితానికి గొప్ప అర్థం భూతదయను కలిగి ఉండటమే’ అని చెబుతోన్న భర్త వైపు చూసింది విశారద. ఆమె కనుల్లో ఎనలేని భావాలు కన్పించాయి. ఆయన నిట్టూర్చి ‘తపప్పు చేశారని వేలెత్తి చూపటం కాదు.. వేలందించి.. పిల్లల్ని సరైన దారిలో నడిపించు’ అనే సూక్తిని పాటించు విశారదా!’ మందలింపుగా సుతిమెత్తని స్వరంతో భర్త చెప్పిన సూక్తిని వినిన విశారద హృదయంలో మమకారం వెల్లివిరిసింది. దీనంగా నిలుచున్న సౌందర్య వైపు నడిచింది విశారద.
అది చూసిన సౌజన్య.. తన స్నేహితురాలికి మంచి జరిగిందని తృప్తిగా నిట్టూర్చింది. ‘రేపే ఉగాది పండుగ. అందరం కలసి ఉగాది పండుగ చేసుకుందాం. నా జీవితంలో నిజమైన ఉగాది పండుగ మళ్లీ వచ్చింది’ అని సంతోషంగా చెబుతోన్న సౌందర్యను చూసి సంతృప్తిగా నవ్వారు అందరూ.
*
===========
రచయిత్రి చిరునామా
ఎన్.పూజిత
జీ/్య. డా.కె.రమణయ్య
403, శ్రీరామకృష్ణ టవర్స్,
ఇమేజ్ హాస్పిటల్ దగ్గర, అమీర్‌పేట, హైదరాబాద్-16.
9490251532 - 040-40265521

విలువలకు ఐకన్ ఆమ్లా!

2012-03-02T15:56:00.000-05:00

ఆదర్శం

జనాలు క్రికెట్ చుట్టూ తిరుగుతుంటే, క్రికెట్ డబ్బు చుట్టూ తిరుగుతుంది! ఇది ప్రస్తుతం క్రికెట్ మార్కెట్. ఇప్పుడది వ్యాపారంతో అంటకాగుతోంది. క్రికెటర్లకు కాసుల వర్షం కురిపిస్తోంది. ప్రపంచ క్రికెట్ చరిత్రలో ఇందులో తడవని ఒకే ఒక క్రీడాకారుడు దక్షిణాఫ్రికా జట్టు సభ్యుడు ‘హషీం ఆమ్లా. సహచరులందరూ కళ్ల ముందే కోట్ల రూపాయల పారితోషికాలు అందుకొంటున్నా డబ్బును తృణప్రాయంగా భావిస్తూ విలువలు, విశ్వాసాలకు కట్టుబడ్డారాయన.

ప్రస్తుతం క్రికెట్ కు సంబంధించి ఏం జరిగినా ప్రత్యక్షంగా, పరోక్షంగా అది కోట్ల రూపాయల వ్యవహారాలతో ముడిపడి ఉంటుందనేది జగమెరిగిన సత్యం. మరి క్రికెట్ పునాదిపై ఎదిగిన వ్యక్తి అంటే అతనికి ఉండే గ్లామర్, క్రేజ్ వీటికి మంచి డబ్బు... వ్యాపార ఒప్పందాలు, బహుళ జాతి సంస్థల వ్యాపార ప్రకటనలు, మ్యాచ్ ఫీజులు, వివిధ లీగుల రూపంలో వ్యక్తిగతంగాను, టీమ్‌తో కలిసి కోట్ల రూపాయల కొద్దీ డబ్బు సంపాదించగలడు.

ఇక ఐపీఎల్ వంటి లీగులు అందుబాటులోకి వచ్చాక, అంతవరకూ ఊరూ పేరూ తెలీని క్రికెటర్‌లు ఓవర్‌నైట్‌లోనే స్టార్లయిపోతున్న సంఘటనలు కళ్లెదుట కనిపిస్తున్నాయి. ప్రస్తుతం ఏ క్రికెటర్ జర్సీ చూసినా క్యాప్ నుంచి షూ వరకూ ప్రతిదీ ఒక్కో సంస్థ స్పాన్సర్ చేస్తూ ఉంటుంది. అతడి స్థాయిని బట్టి సొమ్ము చెల్లిస్తుంటుంది. తమ ప్రచారం కోసం వ్యాపార సంస్థలు పెడుతున్న ఆ ఖర్చు క్రికెటర్‌లకు ఆదాయ వనరు... అది వ్యాపార సంస్థలకు అవసరం, క్రికెటర్లకు వరం. ప్రతి క్రికెట్ టీమ్‌కూ అఫీషియల్‌గా స్పాన్సర్ చేసే సంస్థ ఒకటుంటుంది.

అలా దక్షిణాఫ్రికా టీమ్‌కు బీర్ కంపెనీ ‘క్యాస్టల్’ స్పాన్సర్. ఈ సంస్థ తమ ప్రచారం కోసం దక్షిణాఫ్రికా బోర్డుతో ఒప్పందం కుదుర్చుకొని భారీ మొత్తంలో డబ్బు చెల్లిస్తోంది. బోర్డు ద్వారా ఆ డబ్బు మ్యాచ్ ఫీజు కింద క్రికెటర్లకు చేరుతుంది. దానికి ప్రతిగా ఒప్పందం ప్రకారం మ్యాచ్ ఆడేటప్పుడు క్రికెటర్లు క్యాస్టల్ లోగో ఉన్న దుస్తులనే ధరించాలి. ఆ షరతును మన్నించని క్రికెటర్లకు బోర్డు ఒక్క రూపాయి కూడా చెల్లించదు! హషీమ్ ఆమ్లా మ్యాచ్ ఆడుతున్నప్పుడెప్పుడైనా మీరు టీవీ చూడండి.. అతడి షర్ట్‌పై ‘కాస్టల్’ లోగో ఉండదు! ఎందుకో తెలుసా... ‘లిక్కర్‌ను ప్రమోట్ చేయడం ఇస్లామ్ బోధనకు విరుద్ధం.

అందుకే బోర్డు అనుమతితో లోగో లేని జర్సీ ధరించి బరిలోకి దిగుతాను’ అంటారు ఆమ్లా. ప్రపంచం మొత్తం మీద ఇలా షర్ట్ మీద జట్టు స్పాన్సర్ లోగో లేకుండా మైదానంలోకి దిగే ఏకైక క్రికెటర్ ఆమ్లానే. దక్షిణాఫ్రికా క్రికెట్ బోర్డు అతనికి ప్రత్యేక అనుమతి ఇచ్చింది. ఇందుకు ప్రతిగా అతడు నష్టపోతోంది ఏమిటో తెలుసా? దేశం తరఫున ఎన్ని మ్యాచులు ఆడినా బోర్డు అతనికి ఒక్క రూపాయి కూడా మ్యాచ్ ఫీజు చెల్లించదు. అయినా ఆమ్లా ఏ మాత్రం వెనకాడకుండా నమ్ముకున్న సిద్ధాంతానికే కట్టుబడి ఉన్నారు. పరోక్షంగానైనా మద్యపానాన్ని ప్రోత్సహించడం లేదు.

ఆమ్లా పూర్వీకులు భారతీయులే. గుజరాత్‌లోని సూరత్ నుంచి వీరి కుటుంబం కొన్ని తరాల ముందు ఆఫ్రికా వలస వెళ్లింది. భారత్‌లో జరిగే ప్రతిష్టాత్మక ఇండియన్ ప్రీమియర్ లీగ్‌కు కూడా ఆమ్లా దూరంగా ఉంటున్నాడు. అతడు 20-20లు ఆడటానికి ముందుకొస్తే ఏ ప్రాంచైజీనైనా కోట్ల రూపాయలు చెల్లించి మరీ కొనుక్కొంటుంది. కానీ అన్ని ఐపీఎల్ టీమ్‌లూ మద్యం కంపెనీల స్పాన్సర్‌షిప్‌తోనే నడుస్తున్నాయి. అందుకే గ్లామర్‌ను, డబ్బును తెచ్చిపెట్టే ఐపీఎల్‌కు కూడా ఆమ్లా దూరంగా ఉంటున్నాడు. పైగా అంతకుమునుపు కంటే ఎక్కువ సొమ్ము వస్తున్నా అతడు విలువలకు వదులుకోలేదు.

అధికారికంగా ముస్లిం నేషన్స్‌గా ప్రకటించుకొన్న దేశాలు కూడా తమ క్రికెట్ టీమ్‌ల విషయానికి వచ్చేసరికి కాసులకు కక్కుర్తి పడుతూ అన్ని విషయాలూ మరచిపోతున్నాయి. కానీ ఆమ్లా ఎవరి ప్రోత్సాహం లేకున్నా విలువలకు కట్టుబడి ఉంటూ నిజమైన మతారాధకుడిగా, దుర లవాటును ప్రోత్సహించని వ్యక్తిగా అందరికీ ఆదర్శంగా నిలుస్తున్నాడు. గొప్ప వ్యక్తిత్వంతో ఆదర్శంగా నిలిచే ఆమ్లా లాంటి క్రికెటర్ మాత్రం నా భూతో న భవిష్యతి ! అంటే ఏకీభవించకుండా ఉండగలమా?!

బి.జీవన్‌రెడ్డి

10,000 డాల్ఫిన్స్

2012-03-02T08:00:00.000-05:00

అందమైన సంగీత చిత్రకళ

2012-03-01T19:34:00.001-05:00

కాలం చెప్పిన కధలు - 23

2012-03-01T18:58:00.000-05:00

fbackfm@gmail.com

ఈ తరం మర మనషులు

2012-03-01T08:04:00.000-05:00

ఈ టపా ఆంగ్లం లో వుంది, తప్పక చూడదగిన వీడియో ....

NOVA scienceNOW Social Robots

Would you want a robotic friend who could chitchat, do chores, even take care of you?

http://video.pbs.org/video/1801231960/

ఏది భయం! ఏది అభయం!

2012-02-29T17:23:00.000-05:00

‘వైరాగ్యమేవ అభయం, భయం లేకపోవడం నుంచి ైవె రాగ్య భావన కలుగుతుంది’ అని భర్తృహరి సుభాషితం చెబుతోంది. భయం ఉన్నంతకాలం, ఏ పని చేయాలన్నా ‘ఏవైనా ఇబ్బందులు ఎదుర్కోవలసి వస్తుందేమో!’ అని వారిని వెనక్కి లాగుతుంది. ఎప్పుడు తమలోని భయాన్ని పారద్రోలతారో అప్పుడు వారి మనసు వైరాగ్యం దిశగా మళ్లుతుంది. భయాన్ని దూరం చేయడమంటే... ఋజువర్తన, ధర్మాచరణ, న్యాయపాలన... వంటివి కలిగి ఉండటం అని అర్థం. భ్రాంతి గొల్పే భయం కాకుండా, మనలను తీర్చిదిద్దే భయం అవసరం. ఏ భయం ఉండాలి, ఏ భయం ఉండకూడదు... అనే విచక్షణా జ్ఞానం ప్రతిఒక్కరికీ అవసరం. దానిపై అవగాహన కలిగించేందుకే ఈ ప్రయత్నం...

తప్పు చేయడానికి భయపడాలి. పాపం చేయడానికి భయపడాలి. అన్యాయం చేయడానికి భయపడాలి. అధర్మ ప్రవర్తనకు భయపడాలి. హింస చేయడానికి భయపడాలి. ధర్మసంరక్షణకు భయపడకూడదు. అహింసామార్గంలో ముందుకుసాగడానికి భయపడకూడదు. న్యాయసాధనకోసం పోరాటం చేయడానికి భయపడకూడదు. పుణ్యకార్యాలు చేయడానికి భయపడకూడదు. ఒప్పు చేయడానికి భయపడకూడదు.

భయం మానవలక్షణం
అభయం దైవీ లక్షణం. అందుకే భగవంతుడి హస్తం అభయముద్రలో దర్శనమిస్తుంది. అనవసర భయాన్ని దేవుళ్లు పోగొడతారనడానికి ఇది సూచిక. మంచి భయం, చెడ్డ భయం అని భయాన్ని రెండు రకాలుగా వర్గీకరించారు పండితులు. అక్కర్లేని భయం వల్ల పిరికితనం, అవసరమైన భయం వల్ల విజయం లభిస్తాయని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. రాక్షస రాజైన హిరణ్యకశిపుడికి ఏ భీతీ లేకపోవడం వలనే... ఋషులను, సాధువులను, పసిబాలుడైన ప్రహ్లాదుడిని హింసించాడు. విష్ణుమూర్తి చేతిలో మరణించాడు. స్త్రీలోలత్వం కారణంగా రావణుడు... సోదరులు, పుత్రులను పోగొట్టుకొన్నాడు. చివరకు రాముడి చేతిలో కన్నుమూశాడు. వరగర్వంతో శిశుపాలుడు శ్రీకృష్ణుడిని దుర్భాషలాడాడు. నూరు తప్పులు పూర్తవ్వగానే శ్రీకృష్ణుని చేతిలో చచ్చాడు. పాపభీతి లేనివారు ఏ పొరపాటు చేయడానికైనా వెనుకాడరనడానికి పురాణాలు, ఇతిహాసాలలోని ఈ ఉదంతాలే ఉదాహరణలు.

మానవులకు ధర్మభీతి, పాపభీతి, న్యాయభీతి... వంటి భీతులు ఉండితీరాలన్నది శాస్త్రోక్తి.
ధర్మభీతి... ధర్మబద్ధంగా జీవించినవారికి విజయం లభిస్తుందనడానికి పాండవులే ఉదాహరణ. పదమూడేళ్ల ్లపాటు అష్టకష్టాలపాలైనప్పటికీ ధర్మాన్ని వీడలేదు. ‘అధర్మం చేస్తే చెడు జరుగుతుందేమో!’ అనే భయంతో ధర్మబద్ధంగా ఉంటారనడానికి ఇదే నిదర్శనం.

పాపభీతి... ధర్మవిరుద్ధంగా నిర్వర్తించే పనులను పాపకార్యాలు అంటారు. స్త్రీ, వృద్ధ, బాలలను సంహరించడం మహాపాపం. ఇతరులకు కీడు తలపెట్టని గోవులను హత్య చేయడమూ పాపమే. పాపభీతి లేనివారు మాత్రమే ఈ విధంగా ప్రవర్తిస్తారని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.

న్యాయభీతి... ‘అన్యాయానికి పాల్పడటానికి భయపడాలి’ అనేది శాస్త్రవాక్యం. యుద్ధం చేసేటప్పుడు నిరాయుధుడిగా ఉన్న శత్రువుని సైతం చంపకూడదనేది న్యాయం. అందుకే, యుద్ధం చేయడానికి వచ్చిన రావణుడితో, ‘నువ్వు బాగా అలసిపోయావు. ఈ స్థితిలో నీతో యుద్ధం చేయడం అన్యాయం. నేడు పోయి, రేపురా! ’ అని పలికి, న్యాయరక్షకుడయ్యాడు రాముడు.

సామాజిక భీతి... క్రమపద్ధతి, కట్టుబాటులతో ఉన్న సమాజానికి లోబడి ప్రవర్తించినవారు అందరికీ ఆదర్శ ప్రాయులవుతారు. లేనినాడు అరాచకం ఏర్పడుతుంది. అందుకే... కట్టుబాట్లను అతిక్రమిస్తే, సమాజం వెలివేస్తుందనే భయం ఉండి తీరాలంటారు పెద్దలు.

శాస్త్రభీతి... శాస్త్ర విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తే నష్టం కలుగుతుందనే భీతి ఉండాలి. గణితశాస్త్రంలో ‘రెండు రెళ్లు నాలుగు’ అని తెలియక, ‘రెండు రెళ్లు ఐదు’ అనకుండా ఉండాలంటే, ఆ శాస్త్రం తెలిసుండాలి. అవసరమైన జ్ఞానాన్ని వృద్ధి చేసుకోవాలేగాని, అజ్ఞానంతో వితర్కం చేయకూడదని, అందుకు శాస్త్రభీతి ఉపయుక్తమవుతుందని శాస్త్రకారులు చెబుతారు.

భయం ఉండకూడదు... ‘భయం’ ఉండకూడదని కూడా శాస్త్రం చెబుతోంది. సృష్టిలోని సకల ప్రాణులకు, అంటే... పేడలోని పురుగు నుంచి, మేడలోని రాజు వరకు ‘ఆహారనిద్రాభయమైథునం’ (ఆహారసంపాదన, నిద్ర, భయం, సంసారం) సమానమే. సకలప్రాణులకు భయం సహజగుణం. జ్ఞానాన్ని సముపార్జించగల శక్తి మనుషులకు మాత్రమే ఉంది. అందువల్ల అనవసర భయాన్ని పోగొట్టుకొనే విచక్షణ కలిగి ఉంటాడు. కాని జ్ఞానంలేని పశుపక్ష్యాదులు భయంతోనే జీవిస్తుంటాయి. మానవులు అవసరమైన భయాన్ని వీడక, అనవసరమైన భయాన్ని దరిచేరనీయక, భయం తాలూకు రేఖలను మాత్రం తమలో ఉంచుకుంటూ జీవించాలి.

జ్ఞాన సముపార్జనతో భయం తొలగిపోవాలి. ‘‘జ్ఞానాదేవపి కైవల్యం... జ్ఞానం వల్లే ముక్తి లభిస్తుంది’’ అని వేదం చెబుతోంది. కర్తవ్య, అకర్తవ్యాలు (చేయదగినవి, చేయకూడనివి) జ్ఞానం ద్వారా మాత్రమే తెలుస్తాయి. (జ్ఞానం వల్ల కలిగే మనోవికాసాన్ని ‘ముక్త’ అంటారు). దీనివలన జీవన్ముక్తులవుతారు.

పెద్దలంటే భయం... గురువు, తల్లిదండ్రులు, జ్ఞానవృద్ధులు... వీరి పట్ల భయభక్తులు కలిగి ఉన్ననాడు, పిల్లలు పేరు ప్రఖ్యాతులు సంపాదించుకుని పెద్దలు గర్వపడేలా ఉన్నతస్థాయికి చేరుకుంటారు. తల్లిదండ్రులు, గురువులు దండిస్తారనే భీతి ఉన్నప్పుడు పిల్లలు తప్పుచేయడానికి భయపడతారు.

నచికేతుడు... నచికేతుడి తండ్రి... యాగపరిసమాప్తి వేళ, బ్రాహ్మణులకు... బక్కచిక్కిన ఆవులను దానమిచ్చాడు. అప్పుడు నచికేతుడు, ‘‘తండ్రీ! ఇటువంటివాటిని దానం చేసి పాపం మూటకట్టుకుంటావా! ఎప్పుడో ఒకప్పుడు నన్ను కూడా ఎవరికైనా దానంగా ఇచ్చేస్తావా!’’ అని ప్రశ్నించాడు. కోపంతో ‘‘నిన్ను యముడికి దానమిస్తాను’’ అన్నాడు తండ్రి. నచికేతుడు యముడి దగ్గరకు వెళ్లి ‘‘నన్ను నా తండ్రి నీకు దానంగా ఇచ్చాడు’’ అన్నాడు. ఆ బాలుడిని చూసి, ‘‘నీకు వరమీయాలనిపిస్తోంది, కోరుకో’’ అన్నాడు యముడు. అందుకు నచికేతుడు, ‘‘యమధర్మరాజా! నాకు జ్ఞానోపదేశం చెయ్యి’’ అన్నాడు. (కఠోపనిషత్తు). తండ్రి చేసే అధర్మాన్ని నిర్భయంగా నిలదీసిన నచికేతునిలో ధర్మభీతి ఉందని అర్థమవుతోంది. తండ్రి అయినప్పటికీ అధర్మంగా ప్రవర్తిస్తే నిలదీయమని చెబుతోంది ఈ కథ. ‘రాముడి దగ్గర నేను తప్పుగా మాట్లాడతానేమో, అధర్మంగా వర్తిస్తానేమో’ అని దశరథుడికి రాముడితో మాట్లాడాలంటే భయంగా ఉండేది. అవసరమైన భీతి మానవులను ఉత్తములుగా చేస్తుంది.
- డా. పురాణపండ వైజయంతి

పారమార్థిక భీతి...

తప్పు చేస్తే నరకానికి పోతారని, మరుజన్మలో నీచమైన జంతుజన్మ ఎత్తవలసివస్తుందనే భయం ఉండవలసిందే. దానినే పారమార్థిక భీతి అంటారు. అయితే, ‘నరకం ఉందా! పునర్జన్మ ఉందా! జంతువులా పుడతామా! నరకంలో చిత్రవధలకు గురవుతామా!’ వంటి వితండవాదం చేసేవారు ఎంతటి పాపానికైనా సిద్ధపడతారు. పారలౌకికమైన భీతి ఉంటే ఇతరులకు అపకారం చేయలేరు.
- డా. పాలపర్తి శ్యామలానందప్రసాద్

అన్నిటికీ మూలం భయమే...

‘‘రజ్జుసర్పభ్రాంతి’’ మాత్రం ఉండకూడదని శాస్త్రం చెబుతోంది. అంటే అక్కర్లేని భయమన్నమాట. ఒక తాడు చీకట్లో వంకరటింకరగా పడి ఉంటుంది. ఎవరైనా హఠాత్తుగా అటు వచ్చినప్పుడు, సర్పమనే భ్రాంతి కలుగుతుంది. అందుకు కారణం అజ్ఞానం. అది తొలగాలంటే ధర్మభీతి ఉండితీరాలని ఇది తెలియచేస్తోంది. భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ...
క్రోధాద్భవతి సమ్మోహః
సమ్మోహాత్ స్మృతి విభ్రమః
స్మృతిభ్రంశాద్బుద్ధినాశో
బుద్ధినాశాత్ప్రణశ్యతి
కోపం నుంచి మూఢత్వం, (విచక్షణ జ్ఞానం కోల్పోవడం), దానితో జ్ఞాపకశక్తి నశించడం, దాని నుంచి బుద్ధి కోల్పోడం, చివరగా పతనమై పోతారు... అని వివరించాడు.

నాణానికి ఒక వైపు ....మరి రెండో వైపు ??

2012-02-29T08:18:00.000-05:00

అది NRI ఐనా లోకల్ ఐనా , ఆడ ఐనా మగ ఐనా ఎంతో కొంత సమాచారం అవసరం .... ఈ తరం కాలేజి పిల్లలు ఎ సమాచారం చూస్తున్నారో ఏమో ....

మిక్స్చ్‌ర్ - 02-25

2012-02-28T17:53:00.000-05:00

ఎలా కుదురుతుంది?

భాస్కర్రావు బస్సు కోసం ఎదురు చూస్తూ బస్టాపులో నిలబడి ఉన్నాడు.
"కళ్లు లేని కబోదిని బాబయ్యా! దానం చెయ్యండి'' భాస్కర్రావు ముందు నిలబడి అరిచాడు ముష్టివాడు.
"ఎలా కుదురుతుంది? నాకున్నవీ రెండు కళ్లే'' అమాయకంగా బదులిచ్చాడు భాస్కర్రావు.

పోటీ పడడం తప్పా?
."బయట పోటీ ప్రపంచంలో బతకలేక వచ్చినట్టున్నావు'' సానుభూతి ఒలకబోశాడు మొదటి ఖైదీ.
"నిజమే. బాగా కనిపెట్టావు'' అన్నాడు రెండో ఖైదీ.
"ఇంతకీ ఏ విషయంలో పోటీ పడ్డావు?''
"నోట్లు ముద్రించడంలో'' చెప్పేడు రెండో ఖైదీ.

తీరని కోరిక
"మరో 5 నిమిషాల్లో నీకు ఉరిశిక్ష పడబోతోంది. నీ చివరి కోరిక ఏమైనా ఉందా?'' అడిగాడు జైలు అధికారి.
"ఉంది. తాడు మెడకు తగులుతుంటే కితకితగా ఉంటుంది. నా కాళ్లకి కట్టి ఉరి తీయండి'' విన్నవించుకున్నాడు ఖైదీ కన్నయ్య.

పదహారా? ముప్పైరెండా?
"ఏవండీ, మీ కోసం ప్రత్యేకంగా మైసూర్ పాక్ చేశాను'' పళ్లెం అందిస్తూ గోముగా అంది కాంతం.
"వామ్మో! నువ్వు చేసినవా! సగం పళ్లు ఊడిపోతాయి'' కం గారు పడ్డాడు సుబ్బారావు.
"తినకపోతే మొత్తం ఊడిపోతాయి - నిర్ణయించుకోండి'' ఆర్డర్ జారీ చేసింది కాంతం.

ప్లేసు మార్చాను
"డాక్టర్ చెప్పిన తర్వాత హోటల్లో భోంచేయడం మానేశానోయ్.''
"మరెలా? నీకు వంట రాదుగా?''
"హోటల్లో పార్శిల్ కట్టించుకుని ఇంట్లో తింటున్నా.''

బోణీ బేరం!
"అయ్యా! «ధర్మం చేయండి బాబూ!'' అరిచాడు ముష్టివాడు.
"పో!పో! ఇంకా బోణీ అవలేదు'' కసిరాడు కొట్టువాడు.
"ఈ పావలా తీసుకుని బీడి కట్ట ఇవ్వండి'' ముష్టివాడు.
"ఇదిగో!'' కొట్టువాడు.
"బోణీ అయ్యిందిగా - ఇప్పుడు ధర్మం చెయ్యండి'' బొచ్చెను ముందుకు చాపుతూ మళ్లీ అడిగాడు ముష్టివాడు.

తేడా తెలీలేదు
"దోచుకున్న సొమ్ముని పాడుబడ్డ బిల్డింగులో పంచుకుంటుండగా పట్టుబడ్డారా? పోలీసులకి ఎలా తెలిసింది?'' ఆశ్చర్యపోయాడు గంగులు.
"చీకట్లో ఆ పాడు పడ్డ బిల్డింగే పోలీసు స్టేషన్ అని గుర్తించలేకపోయాం'' చెప్పేడు సైదులు.

నీలంరాజు నోట్‌బుక్ -- విధిబలీయం

2012-02-28T08:18:00.000-05:00

--నీలంరాజు లక్ష్మీప్రసాద్

నాకు సంస్కృతం వచ్చినందువల్ల, ఈ సంస్కృత వాక్యం ఉదహరిస్తున్నా ననుకోవద్దు; నాకు సంస్కృతం రాదు. కానీ ప్రమాణ వాక్యం తెలియజేయడానికి చెప్తున్నాను. శ్రీరాముడ్ని, అయోధ్యాధీశుడు కాకుండా కైక అడ్డం పడిందని లక్ష్మణుడు ఆగ్రహావేశంతో మాట్లాడినప్పుడు శ్రీరాముడిలా అన్నాడు: ‘అసంకల్పితమేవే హయ దకస్మాత్ ప్రవర్తతే/ వివర్త్యారంభ మారబ్ధం నను దైవస్య కర్మతత్’ అనుకున్న పని ఆగిపోయి అనుకోని విధంగా హఠాత్తుగా జరిగితే, అదే దైవం. ఇది గ్రహించకుండా ఆ పని ఎవరో చేశారని నిందించడం సరికాదు.
అంటే భారతీయులు దేవుడిగా పరిగణించి, కొలిచే శ్రీరామచంద్రుడు దైవానికి తల ఒగ్గడం తప్పనిసరి అని తీర్మానించాడు. బైరన్ కేటీ చెప్తున్నదంతా ఇంతే. జీవితం ఏది వడ్డిస్తే దానిని స్వీకరించి, శిరసావహించి, సావధానతతో అర్థం చేసుకుంటూ, నీ స్వేచ్ఛను నువు కనుగొనమంటున్నది.
నీ నిజ జీవితానికి కావలసినవన్నీ నీలోనే లభిసె్తై. నీవు దేనినైతే సతతమూ వెతుకుతున్నావో దానిని బాహ్యంలో వున్నదేదీ అందించదు అంటుంది కేటీ.
మనిషి మామూలుగా వొత్తిడి సహించలేడు. కానీ కేటీ ‘ప్రతి వొత్తిడి కలిగించే అనుభవం కూడా ఒక వరమనీ, అది నీ స్వేచ్ఛ నందుకోడానికి దారి చూపిస్తున్నదని గ్రహించమంటుంది. ‘ఈ సత్యం గ్రహిస్తే, జీవితం నీ యెడల ఎంతో దయతో ప్రవర్తిస్తున్నదని తెలుసుకుంటావ్’ అంటే ఆ వొత్తిడిని సరియైన విచారణకు గురిచేస్తే, నీ స్వేచ్ఛ వెలికి వస్తుంది.
అలానే, ఇతర్లు నిన్ను చేసే విమర్శ ఓ కానుకగా పరిగణించు, అంటుంది కేటీ. ఎవరైనా విమర్శించగానే బాధపడడం, నిన్ను నువ్వు సమర్థించుకోచూడడం అనే దానికి అర్థం ఏమిటంటే, నీలో ఏదో ఒక భాగాన్ని నువు సమ్మతించడం లేదు, నిన్ను నువ్వు ప్రేమించుకోలేకుండా ఉన్నావు అనుకోవాలి. నీలోని ఈ భాగాన్ని నువు దాచి ఉంచాలనుకుంటున్నావు. నిన్ను ఇతర్లు ప్రేమించాలని, నిన్ను అర్థం చేసుకోవాలని కోరుకుంటున్నావు కానీ, ఆ భాగం విషయంగా మాత్రం కాదు’ అని తేలుస్తుంది కేటీ. ఆ భాగం లోపభూయిష్టంగా ఉంటే దానిని సరిదిద్దుకోడానికి ప్రయత్నించాలి గానీ, దానిని దాచి, సమర్థించుకోరాదు. ఆ విధంగా దానిని వెలికి తెచ్చినందుకు నీ విమర్శకుణ్ణి అభినందించవలసి ఉంటుంది; నీవతడికి రుణపడి వున్నావు.
స్వస్వరూప దర్శనమయ్యేంతవరకూ కేటీ మనల్ని వదిలిపెట్టదు. ఈలోగా ‘నేను’ అని మనమనుకునే ఈ మిథ్యా వస్తువును తుత్తునియలు చేసి అవతల పారేయడంలో ఆమె ప్రజ్ఞ అంతా ఇంతా కాదు. మృదువుగా చెప్పినవారున్నారు, కఠినంగా చెప్పినవారున్నారు. దాని యెడల మరణించ నేర్చుకోమని అన్నవారున్నారు. కానీ దానిని ముక్కలు ముక్కలుగా కత్తిరించి కాకులకూ గద్దలకూ వేస్తుంది కేటీ.
ఇది జరిగినప్పుడు జీవితంలో గొప్ప నమ్రత ప్రవేశిస్తుంది. ఈ నమ్రత అనేది దాసోహ’మనే వైఖరికి పూర్తిగా భిన్నమైనది. నమ్రత నిన్ను నీ శక్తిలో నిలుప నారంభిస్తుంది’ అంటుంది కేటీ.
‘బాధ అనే భ్రమను దాటి, ‘చూడగలిగిన’ శక్తి కలిగుండడమే మనిషికి మహావరం.’
ఏదైతే సంభవించిందో దాని వాస్తవమది. దానిని గురించి నీవు చేయగలిగిందేమీ లేదు. అదే నమ్రత అంటే. నాకా నమ్రత ఎంతో మధురంగా తోస్తుంది. రాజసగుణంతో కృషి చేయడం, ఫలితాలు సాధించడం, ఇవన్నీ చేయగలిగానని అనుకోడం కాసేపు సాధ్యమేననిపిస్తుంది. కానీ ఈలోగానే వాస్తవం మనల్ని అందుకుంటుంది.
నీ సామర్థ్యంతోబాటు నమ్రతను కూడా జత చేసుకొని బ్రతికావంటే, నీకెంతో మేలు జరుగుతుంది. అప్పుడు నువ్వు స్పష్టంగానూ, ఇతరులకు సహాయపడేట్లుగానూ ఉండగలవు’ అంటుంది కేటీ.
*

హలో... మైక్‌టెస్టింగ్ ... పెద్దయితే నువ్వేమవాలనుకుంటున్నావ్?

2012-02-27T18:00:00.000-05:00

--యర్రంశెట్టి శాయి
మన చిన్నప్పుడు పిల్లలను జనరల్‌గా పెద్దాళ్లు అడిగే ప్రశ్న ఇది.
వాళ్లకు రకరకాల సమాధానాలొస్తూండేవి.
‘నేను కలెక్టర్‌నవుతా!’
‘ఎందుకు కలెక్టరవాలనుకుంటున్నావ్?’
‘సినిమాలో చూశాను. కలెక్టర్ చాలామందికి సాయం చేస్తూంటాడు. తన సిబ్బంది ఎవరైనా అవినీతికి పాల్పడితే వాళ్ల భరతం పడతాడు’
‘నువ్వేమవాలనుకుంటున్నావోయ్?’
‘డాక్టర్’
‘ఎందుకని?’
‘రకరకాల జబ్బులతో బాధపడేవారికి వైద్యం చేసి వారిని ఆరోగ్యవంతుల్ని చేస్తా. ప్రపంచమంతా పేరు తెచ్చుకుంటా’
‘నువ్వేమవాలనుకుంటున్నావోయ్?’
‘నేను ఇంజినీరవుతా’
‘ఎందుకు?’
‘పెద్దపెద్ద డామ్స్ కట్టవచ్చు - బ్రిడ్జీలు కట్టించవచ్చు - ప్రపంచమంతా గొప్ప పేరు సంపాదించవచ్చు’
ఆ తరువాత ఆ ప్రశ్నను మర్చిపోయాం.
ఈ మధ్య మా కాలనీ పిల్లల మధ్య కూర్చున్నప్పుడు మళ్లీ నాకా ప్రశ్న గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే ఓ పిల్లగాడిని పిలిచి ఆ ప్రశ్న వేశాను.
‘నువ్ పెద్దయాక ఏమవాలనుకుంటున్నావ్?’
‘టెలికామ్ మినిస్టర్’
షాకయ్యాను.
‘అదేంటి? ఏదొక మినిస్టరవచ్చు గానీ టెలికామ్ మినిస్టరే ఎందుకు?’
‘అదయితేనే లక్షా డెబ్బై ఆరువేల కోట్లు సంపాదించవచ్చు కదా’
‘కానీ అవినీతి తప్పు కదా’
‘ఆ ఛాన్స్ దొరకనోడే తప్పంటాడు - ఇంకెవ్వరూ అనరు’
‘కానీ అలాంటి వాళ్లను జైల్లో పెడతారు కదా’
‘ఎన్ని రోజులంకుల్ - మహా అయితే ఆర్నెల్లు. సంవత్సరం - తరువాత చచ్చినట్లు వదలాల్సిందేగా! కనిమొళిని చూళ్లా? జైలు నుంచి బయటికొచ్చాక లక్షా డెబ్బై ఆరువేల కోట్లతో మజా చేయవచ్చు కదా’
‘ఆ డబ్బు గవర్నమెంట్ లాక్కుంటుంది గదా’
‘లాక్కోదని మా డాడీ చెప్పారంకుల్ - ఎందుకంటే లాక్కోటానికి గవర్నమెంట్‌కి అధికారమిచ్చే చట్టాలు మన దేశంలో లేవంట’
ఇంక వాడితో మాట్లాడటం వృధా అని ఇంకోడిని పిలిచాను.
‘నువ్వేమవుతావ్‌రా?’
‘సినిమా యాక్టరవుతా’
‘సినిమా యాక్టరా? అంటే ప్రపంచంలో గొప్ప నటుడిగా పేరు తెచ్చుకోవాలనా?’
‘అదేం కాదు - సినిమా స్టారయితే తాగి కారు డ్రైవ్ చేయవచ్చు - కారు కింద పది మంది పడినా మననెవ్వడూ ఏమీ చేయడు - జైలుకెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు - డ్రగ్స్ తీసుకున్నా, ఆ బిజినెస్ చేసినా ఎవ్వడూ కేస్‌లు పెట్టడు - గన్ తీసుకుని మన శత్రువుల్ని లేపేసినా అరెస్ట్ చేయరు’
ఇంక వాడితో లాభం లేదనిపించింది.
మూడోవాడు అడగక ముందే చెప్పేశాడు.
‘నేను మైనింగ్ మాఫియా లీడర్నవుతా అంకుల్’
‘అందులో ఏంటి గొప్పతనం?’
‘అక్రమ మైనింగ్ చేసేస్తే- వేల కోట్లు సంపాదించవచ్చంకుల్. ఒక పాలెస్ కట్టుకుని అందులో ఉండవచ్చు. సొంత విమానం కొనుక్కోవచ్చు’
‘కానీ నిన్ను జైల్లో వేస్తారుగా?’
‘వేయనీ అంకుల్ - కొంత డబ్బు పోలీసులకు పారేస్తే జైలుకీ ఇంటికీ తేడా ఏముంటుంది? మనక్కావల్సిన వాళ్లందరూ జైలుకే వస్తారు. ఏసీ రూమ్ - పేకాట - మందు - టీవీ - లాప్‌టాప్ .. మన కోరుకున్న ఫుడ్ - మన సెకండ్ సెటప్‌లను కూడా నైట్‌లో ఎరేంజ్ చేస్తారు’
‘చాల్చాల్లే.. ఇంక చెప్పకు’ వాడిని వదిలించుకుని టీవీ చూస్తోన్న ఓ పదేళ్ల పాప దగ్గరకెళ్లాను. ఆడపిల్లలే ఈ రోజుల్లో గొప్పగా చదువుకుని ఉన్నత పదవుల్లోకెళ్తున్నారని ఆ మధ్య పేపర్లో చదివాను-
‘నువ్ పెద్దయాక ఏమవుతావ్?’
‘అయిటమ్ గాళ్‌నవుతా’
మళ్లీ షాక్-
‘అయిటమ్ గాళా?’
‘అవునంకుల్’
‘ఏంటందులో గొప్పతనం’
‘బాగా సెక్సీ డాన్స్‌లు చేయవచ్చు - శుభ్రంగా వళ్లంతా చూపించి కోట్లు సంపాదించుకోవచ్చు. దేశమంతా పాపులర్ అయిపోవచ్చు. విదేశాల్లోని భారతీయులు కూడా నన్ను విమానాల్లో పిలిపించుకుని డాన్స్‌లు చేయించి డాలర్లు ఇస్తారు. ఇక మందూ, డ్రగ్సూ అన్నీ అందుబాటులో ఉంటయ్. ఒకడు కాకుండా రోజుకో నచ్చిన బాయ్‌ఫ్రెండ్‌తో ఎంజాయ్ చేయవచ్చు’
‘చాలు తల్లీ - చాలు’ అనేసి అక్కడి నుంచి వచ్చేశాను.
ఆ తరువాత ఆ ప్రశ్న మళ్లీ ఎవ్వర్నీ అడగలేదు.

మల్లాది మిరియాలు .. ఎలిబీ

2012-02-27T08:23:00.000-05:00

--మల్లాది వెంకట కృష్ణమూర్తి

అంకుల్ హెక్టర్ మరణించాడన్న సంగతి మర్నాడు ఉదయం సర్వెంట్ మెయిడ్ మేరియన్ వెళ్లి లైబ్రరీ తలుపుని తెరిచేదాకా ఎవరికీ తెలీలేదు. ఆ ఇంట్లో నివసించే మిగిలిన ఐదుగురికి ఆమె గట్టిగా కేకలు వేసి ఆ సంగతి చెప్పింది. గ్రౌండ్ ఫ్లోర్‌లోని తన గదిలో నిద్రించే జార్జ్‌కి ఆ అరుపులకి మెలకువ వచ్చి లేచి లైబ్రరీ గదిలోకి పరిగెత్తాడు.
సోఫాలో వొరిగిపోయిన అంకుల్ హెక్టర్, కళ్లు విశాలం చేసి, భయంగా చూస్తున్న మేరియన్ అతనికి కనిపించారు. ఆయన కుడి చేతిలో ఓ రివాల్వర్ ఉంది. కుడి కణత లోంచి కారిన రక్తం ఎండిపోయింది.
వెంటనే జార్జ్ మూడో అంతస్థులోని వారికి వినపడే బెల్‌ని నొక్కాడు. పై నించి కిందకి భోజనానికి రమ్మని బట్లర్ నొక్కడానికి ఆ బెల్‌ని ఏర్పాటు చేశారు.
నిద్ర మత్తు మొహంతో జార్జ్ కజిన్ క్లారెన్స్, వెనకే అతని భార్య మేరి వచ్చారు. ఆ తర్వాత పాతికేళ్ల వారి కొడుకు జేమ్స్ వచ్చాడు. మొదటి అంతస్థులోని వంట గదిలోంచి బట్లర్ డెన్వర్స్ చివరగా వచ్చాడు. అంతా హెక్టర్ శవాన్ని చూసి నిర్ఘాంతపోయారు.
‘ఆయన ఎందుకు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు?’ డెన్వర్స్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
‘రాత్రి తుపాకీ పేలిన శబ్దం నీకు వినపడలేదా?’ క్లారెన్స్ జార్జ్ వంక చురుగ్గా చూసి అడిగాడు.
‘లేదు. నేను మంచి నిద్రలో ఉన్నాను’ ‘ఇది తెల్లవారుఝామున జరిగి ఉంటుంది. మీకు వినపడిందా?’ అదే ప్రశ్నని జార్జ్ అతనికి వేశాడు.
‘నేను నీలా నిద్రపోలేదు. మేలుకునే ఉన్నాను. కాని వినపడలేదు’ క్లారెన్స్ జవాబు చెప్పాడు.
‘పోలీసులకి ఫోన్ చేయాలి’ చెప్పి జార్జ్ వెంటనే ఫోన్ దగ్గరికి వెళ్లి రిసీవర్‌ని అందుకుని పోలీస్ ఎమర్జెన్సీ నంబర్‌కి డయల్ చేసి జరిగింది వివరించి, తన పేరు, ఫోన్ నెంబర్ చెప్పాడు.
‘అంకుల్ హెక్టర్ ఎందుకు ఆత్మహత్య చేసుకుని ఉంటాడో ఎవరికైనా తెలుసా?’ క్లారెన్స్ భార్య అడిగింది.
అంతా వౌనంగానే ఉన్నారు.
ముందుగా ఇన్‌స్పెక్టర్ స్ప్రేంగ్లర్, పది నిమిషాల తర్వాత అతని టీం వచ్చారు. వారు హెక్టర్ శవాన్ని, ఆ గదిని అనేక కోణాల నించి ఫొటోలు తీశారు. ఆ గది కిటికీల్లోంచి కనపడే బయటి దృశ్యాలని కూడా ఫొటోగ్రాఫర్ ఫొటోలు తీశాడు.
ఫింగర్ ప్రింట్స్ తీసుకోడానికి క్లూస్ టీం వారు రివాల్వర్‌ని తీసుకెళ్లారు. అరగంటలో హెక్టర్ శవాన్ని మార్చురీకి తరలించాక ఇన్‌స్పెక్టర్ స్ప్రేంగ్లర్ ఆ ఇంట్లోని వాళ్లని సమావేశపరిచి ప్రశ్నించాడు.
‘ఆ రివాల్వర్ ఎవరిది? హెక్టర్‌దా?’
‘కాదు’ క్లారెన్స్ జవాబు చెప్పాడు.
‘మీలో ఎవరికైనా పాయింట్ 38 కోల్ట్ రివాల్వర్ ఉందా?’
‘నాకుంది’ జార్జి చెప్పాడు.
‘దయచేసి దాన్ని తెచ్చి నాకు చూపిస్తారా?’
‘అలాగే’ జార్జి తన గదిలోకి వెళ్లి అలమారలోని పెట్టె తెరచి చూశాడు. అందులో లేదు. గదంతా పది నిమిషాలసేపు వెదికాక తిరిగి వచ్చి ఆందోళనగా చెప్పాడు.
‘లేదు’
‘వారం క్రితం హెక్టర్ దాన్ని తీసుకోవడం నేను చూశాను’ బట్లర్ డెన్వర్స్ చెప్పాడు.
‘ఆయన దాన్ని మిమ్మల్ని అడిగే తీసుకున్నారా?’ స్ప్రేంగ్లర్ జార్జ్‌ని ప్రశ్నించాడు.
‘లేదు. నాతో ఆ సంగతి అంకుల్ చెప్పలేదు’
‘మీ రివాల్వర్ వారం నించి కనపడటం లేదని మీరు గమనించలేదా?’
‘లేదు’
‘హెక్టర్ వీలునామా రాశారా? దాని ప్రకారం ఆయన మరణం వల్ల మీలో ఎవరికి ఎంత లాభిస్తుంది?’
‘రాశారు. నాకు పది లక్షల పౌన్లు. నా భార్యకి ఏభై వేల పౌన్లు. మిగిలింది జార్జికి. ఆ మొత్తం ఇరవై లక్షల పౌన్ల దాకా ఉండచ్చు’ క్లారెన్స్ వెంటనే చెప్పాడు.
స్ప్రేంగ్లర్ ఓ టెక్నీషియన్‌కి సైగ చేస్తే, అతను అందరి అరచేతులలో గన్ పౌడర్ గ్రెయిన్స్ ఉన్నాయా అని తెలుసుకునే సాంకేతిక పరీక్ష చేశాడు. ఒక్క జార్జ్ చేతుల్లో తప్ప ఇంకెవరి చేతుల్లో అవి లేవు.
‘దీన్ని మీరు ఎలా వివరిస్తారు?’ జార్జ్ వంక చూస్తూ స్ప్రేంగ్లర్ ప్రశ్నించాడు.
‘నా దగ్గర ఇంకో రివాల్వర్ ఉంది. రోజూ నేను కొంతసేపు ఇంటి వెనక టార్గెట్ ప్రాక్టీస్ చేస్తూంటాను. ఈ సంగతి అందరికీ తెలుసు’ జార్జ్ జవాబు చెప్పాడు.
‘రాత్రి మీరంతా ఆ దుర్ఘటన జరిగినప్పుడు ఇంట్లో ఉన్నారా?’
‘నేను నా గదిలో నిద్రిస్తున్నాను’ జార్జ్ చెప్పాడు.
‘నేను కూడా నా గదిలో నిద్రిస్తున్నాను’ మెయిడ్ సర్వెంట్ మేరియన్ భయంగా చెప్పింది.
స్ప్రేంగ్లర్ క్లారెన్స్ వంక చూశాడు.
‘నేను, నా భార్య, నా కొడుకు జేమ్స్, ఇంకా బట్లర్ డెన్వర్స్ కలిసి బ్రిడ్జి ఆటని తెల్లారేదాకా ఆడి పడుకున్నాం’ క్లారెన్స్ జవాబు చెప్పాడు.
‘బట్లర్‌తో బ్రిడ్జ్ ఆడారా?’
‘అవును. బ్రిడ్జి ఆటని నలుగురు ఉంటే కాని ఆడలేం. నాలుగో ఆటగాడిగా రమ్మని జార్జ్‌ని పిలిచాం. కాని తనకి నిద్ర వస్తోందని అతను నిరాకరించాడు. మేరియన్‌కి బ్రిడ్జ్ ఆడటం రాదు’ క్లారెన్స్ భార్య మేరి చెప్పింది.
‘డెన్వర్స్‌కి బ్రిడ్జ్ ఆడటాన్ని ఇందుకే నేర్పించాం’ క్లారెన్స్ కొడుకు జేమ్స్ చెప్పాడు.
‘అంటే మీ నలుగురికీ ఎలిబీ ఉందన్నమాట’
‘అవును’
‘తలుపులు, కిటికీలు అన్నీ వేసినవి వేసినట్లుగానే ఉన్నాయి. బయట నించి ఎవరూ రాలేదు. కాబట్టి అంకుల్ హెక్టర్‌ని మీ ఆరుగురిలో ఎవరో ఒకరు చంపారు’
‘కాని మా పెదనాన్నది ఆత్మహత్య కదా?’ జార్జ్ అభ్యంతరం చెప్పాడు.
‘కాదు. ఆ రివాల్వర్ ఆయన చేతిలో పేలలేదు. అతని చేతి వేళ్లకి గన్ పౌడర్ గ్రెయిన్స్ అంటుకుని లేవు. హంతకుడు అంతా అలా భ్రమించేలా చేశాడంతే. హంతకుడికి ఈ సాంకేతిక పరిజ్ఞానం లేదు’
అందరి కళ్లు జార్జ్ వైపు తిరిగాయి.
‘కాని అది నా పని కాదు’ జార్జ్ గట్టిగా చెప్పాడు.
‘ఇంకా నేను మిమ్మల్ని హంతకుడిగా ఆరోపించలేదు. మిస్టర్ జార్జ్’ స్ప్రేంగ్లర్ చెప్పాడు.
‘కాని వేళ్లన్నీ నా వైపే చూపిస్తున్నాయి’
‘ఇంకా లేదు. మీ చేతికి గన్ పౌడర్ అంటుకుని ఉండటానికి, మీకు ఎలిబీ లేకపోవడానికి సరైన కారణాలు ఉన్నాయి. ఒంటరిగా తన గదిలో నిద్రించేవాడికి ఎలిబీ ఉండదు. హంతకుడు ఎప్పుడూ ఎలిబీ కోసం ప్రయత్నిస్తాడు. మీ నలుగురిలో ఎవరైనా గత రాత్రి రెండు మూడు మధ్య కొద్ది నిమిషాల సేపు బయటికి వెళ్లారా?’ బట్లర్ వంక చూస్తూ స్ప్రేంగ్లర్ ప్రశ్నించాడు.
‘లేదు. దానికి అటాచ్డ్ బాత్‌రూం ఉంది. అందుకని ఎవరం బయటకి వెళ్లలేదు’ మేరి చెప్పింది.
‘సరే. మీరెవరూ నా అనుమతి లేకుండా ఊరు వదిలి బయటకు వెళ్లకండి’
స్ప్రేంగ్లర్ వెళ్లాక జార్జ్ తన గదిలోకి వెళ్లాడు. తన పెదనాన్నకి తన రివాల్వర్ తన అలమారలో, పెట్టెలో ఉందని తెలీదే? తెలిసినా తనతో చెప్పకుండా తీసుకోడే? తీసుకున్నా ఆ సంగతి తర్వాత తనతో చెప్తాడే? హంతకుడు ఎవరో దాన్ని కావాలని దొంగిలించి ఉండాలి. కాని అది గ్రహించి తనని కాపాడటానికి డెన్వర్స్ ఆ అబద్ధం ఆడి ఉంటాడు. అంటే డెన్వర్స్‌కి హంతకుడు ఎవరో తెలుసా?
‘లంచ్ రెడీ సార్’ డెన్వర్స్ జార్జి గదిలోకి వచ్చి చెప్పాడు.
‘నాకు అర్థమైంది డెన్వర్స్. ఆ రివాల్వర్‌ని దొంగిలించింది నువ్వే. నువ్వే హంతకుడివి’ జార్జ్ తీక్షణంగా చూస్తూ చెప్పాడు.
‘అవును సార్’ అతను తల వంచుకున్నాడు.
‘దేనికి చంపావు?’
‘ఆయన తన విల్లులో నాకు పదిహేను వేల పౌన్లు రాసారు సార్’
‘అంత చిన్న మొత్తానికి మనిషిని చంపుతావా?’
‘అది మా స్థాయి వారికి చిన్నమొత్తం కాదు సార్’
‘తుపాకీ పేలిస్తే చేతికి గన్ పౌడర్ గ్రైన్స్ అంటుకుంటాయని నాకే తెలీదే? నీకెలా తెలుసు?’
‘నాకూ తెలీదు సార్. అదృష్టమే నన్ను కాపాడింది. ధైర్యం తెచ్చుకోడానికి బయట తోటలో పచార్లు చేశాను. చలిగా ఉండటంతో గ్లవ్స్‌ని ధరించాను. పోలీసులు వెళ్లిన తక్షణం విషయం తెలిసింది కాబట్టి వాటిని ఫైర్ ప్లేస్‌లో పడేసి కాల్చేశాను. మీ మీదకి రాకూడదని వారం క్రితం మీ రివాల్వర్‌ని హెక్టర్ తీసుకున్నాడని అబద్ధం చెప్పాను’
‘డెన్వర్స్! బాధ్యతగల పౌరుడిగా జరిగింది నేను పోలీసులకి చెప్తాను’
‘రుజువు? నేను హెక్టర్ సర్‌ని కాల్చాక ఆ శబ్దానికి మీరు మేరియన్ గదిలోంచి రావడం చూశాను’
‘ఆమె ఒప్పుకుంది. దాన్లో తప్పేముంది?’
‘మీలా కోర్టులో అన్నీ నిజాలే చెప్తాను సార్. హెక్టర్ విల్లు ప్రకారం మీరు గతంలోలా సిగరెట్స్ మళ్లీ మొదలెట్టినా, లేదా పరాయి స్ర్తిలతో అక్రమ సంబంధం కలిగి ఉన్నా మీకు రావాల్సిన సొమ్ము మిగిలిన బంధువులు అందరికీ సమానంగా పంచబడుతుందని మీ పెదనాన్న విల్లులో రాశారన్న సంగతి మీరు మర్చిపోయారా సార్? అందుకే మీరు మేరియన్‌తో గడిపే సమయాన్ని క్లారెన్స్, మేరి, జార్జ్‌లు ఎన్నుకున్నారు. ఒకరికొకరం మేం ఎలిబీగా ఉంటే మీ మీదకి రావచ్చని అనుకున్నాం. కాని పోలీసులు మిమ్మల్ని అనుమానించకపోవటం మీ అదృష్టం’ బట్లర్ డెన్వర్స్ చెప్పాడు.
*
(జాక్ రిట్జ్ కథకి స్వేచ్ఛానువాదం)